«Δε γ@@ς που δε γ@@ς, δε πας για...»

Αγνώστου πατρός...



Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει και να δημιουργήθηκαν πολλά πράγματα σ’ αυτό τον κόσμο. Με την απλή αυτή σκέψη πρέπει να κινητοποιήθηκε και να μεγαλούργησε ο Ύψιστος μέσα σε έξι ημέρες, με την απλή αυτή σκέψη πρέπει ο εκάστοτε Ύψιστος από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να αποφάσισε πως πρέπει να καταστρέψει και να ισοπεδώσει ότι έχει δημιουργήσει ο Ύψιστος1, με τον αυτό λογισμό βρέθηκε και ο φίλος Γιώργος στην αγκαλιά μιας Μούσσας χορεύτριας εξωτικών ρυθμών με σκοπό να την παντρευτεί, κάπως έτσι και ο συμπαθής Μπάμπης έπιασε κάτι κιλά μαρίδες και γόπες με δίχτυ και τσαπαρί. Μέσα σ’αυτή τη κοσμογονία εμείς γιατί να λείψουμε;! Ας κάνουμε κάτι σίγουρα όχι πρωτότυπο ή πρωτάκουστο, αλλά σίγουρα κάτι που μας γεμίζει ψυχικά, συναισθηματικά και χρονικά...Να μοιραστούμε τις απόψεις μας για τη μουσική, να μοιραστούμε αυτό που γεννά μέσα μας κάθε μελωδία, ρυθμός και στίχος και αντιστοίχως αλλά και κυρίως να ακούσουμε προτεινόμενους ήχους, μουσικές και απόψεις προκειμένου να διευρύνουμε ή να εμπλουτίσουμε τα ήδη υπάρχοντα ηχητικά μας ερεθίσματα. Η μουσική για εμάς δεν έχει όρια και για το λόγο αυτό στο συγκεκριμένο blog θα ακούσετε όλων των ειδών κομμάτια. Let's play some music!!!



Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου 2010

Τα νιάτα μου!

Το ξαναθυμήθηκα σήμερα και το βάζω αμέσως!!! Μου θυμίζει άλλες εποχές, λιγάκι πιό hardcore. Στην τρυφερή ηλικία των 15-16 το ανακάλυψα και από τότε δεν το έχω βαρεθεί ποτέ. Θυμάμαι τα ''σπάγαμε'' με αυτό!!! Ανοίξτε φωνή, ακούγεται μόνο δυνατά...
Dj Shadow - Organ Donor
Υ.Γ. galapangos δεν ασχολούμαι καν με τους πέμπτους...

Τετάρτη 29 Σεπτεμβρίου 2010

Καλημέρα!!!

Μεγάλη υπόθεση το ωραίο πρωινό ξύπνημα!Να ανοίγεις τα μάτια σου και ακόμα και αν δεν έχει συμβεί κάτι, να έχεις μια super διάθεση!Γαία πυρί μειχθήτω και συ στη nirvana σου! Nirvana; Κρατήστε το αυτό... Πέρα από αυτά και επειδή για μένα σήμερα είναι μια τέτοια μέρα, οπότε ελλοχεύει ο κίνδυνος να κυλήσω σε ένα δρόμο ατέρμονης παπαρολογίας, απλά να ευχηθώ σε όλους μας μια ΚΑΛΗΜΕΡΑ!Με καλή καρδιά και όλα θα τσουλήσουν όμορφα! Τόσο,όσο και το εξαιρετικό,επικό unplugged κομμάτι που διασκεύασαν οι Nirvana στο αλήστου μνήμης live τους για το Mtv. Aρχικά από τους Meat Puppets,τελικά από τους Nirvana- Lake of fire...

ΥΓ:Η σημερινή playlist είναι από τη Σταυρούλα, φιλιά πολλά και περιμένουμε και άλλες προτάσεις σας!!!
ΥΓ1:Pelati, πραγματικά προσπαθώ να μην πω τίποτα για τον "αρχηγό" σας...LMAO!!!:)

Τρίτη 28 Σεπτεμβρίου 2010

Αυτό ήταν live...

Το καλύτερο live που πήγα τα τελευταία χρόνια δεν είχε ούτε σκηνές να γυρίζουν 360 μοίρες, ούτε φωτορυθμικά που να παραπέμπουν στο star wars, ούτε ημίγυμνες εξωτικές χορεύτριες να λυκνίζουν τα κορμιά τους. Τίποτα από αυτά. Είχε 1 σαξόφωνο, 2 τρομπέτες, 2 κιθάρες, 1 μπάσο, 1 τσέλο και κάτι περίεργα κρουστά. Επίσης είχε ένα κύριο από την Αιθιοπία 60φεύγα χρονών, ο οποίος μπορούσε να τα παίξει όλα αυτά!! Το όνομά του...Mulatu Astatke. Οι musicbastards τον είδαν την άνοιξη που μας πέρασε και έμειναν να τον χαζεύουν με το στόμα ανοιχτό..Το κομμάτι που ακολουθεί ξεσήκωσε το Fuzz για κανα 10λεπτο!! Το μεγαλείο της jazz! Απολαύστε το. Mulatu Astatke - Yegelle Tezeta.

Δευτέρα 27 Σεπτεμβρίου 2010

Άμα ο Δίας έχει κάψες...

...τότε όχι μόνο αγαπητέ φίλε pelati δεν έρχονται οι RHCP, όχι μόνο Ιούλιο μήνα ρίχνει χαλάζι στην Μαλακάσα για 45 λεπτά, αρκετά για να αναβληθούν οι Killers, αλλά έρχονται και οι Muse, σε μια φοβερή συναυλία, τη χρονιά που υπηρετούσαμε τον Ε.Σ.! Τελικά κάνουμε και γαμώ τα δίδυμα, στη γκαντεμιά...Murhy's law και σε αυτό λοιπόν, για να μην ξεχνιόμαστε! Για να θυμηθούμε όμως, ας ξεκινήσουμε τη βδομάδα με Muse - Resistance και σε καλό να μας βγει!

ΥΓ: Ακόμα και με μασέλες, με βιονικά πόδια και βηματοδότες, δε χάνουμε τη συναυλία σας κουφάλες πιπεριές!!! Ζούμε για το Rockwave 2063!!!

Κυριακή 26 Σεπτεμβρίου 2010

Ένα γαλατικό χωριό αντιστέκεται!!

Τα τελευταία χρόνια και ειδικότερα με την εμφάνιση του Rockwave, στην χώρα μας έχουν έρθει σχεδόν όλοι οι μεγάλοι καλλιτέχνες της εποχής μας. Τι να πρωτοθυμηθώ;; Από τους πιο εμπορικούς και mainstream όπως η Madonna, η Shakira, η Rihanna μέχρι ιερά τέρατα της ροκ σκηνής όπως οι Rolling Stones, οι AC/DC και εσχάτως οι U2. Δεν συζητώ για συγκροτήματα σαν τους Placebo και τους Scorpions - ναι για το support group του Παπακωνσταντίνου λέω - ή ακόμα και τους Depeche Mode που έχουν έρθει 2-3 φορές. Μόνο οι Killers μας ξεφύγαν πέρυσι και αυτό επειδή Ιούλιο μήνα έριξε 19 τόνους χαλάζι στο ελληνικό τρίγωνο των Βερμούδων, τη Μαλακάσα. Από τότε που ήμουν φαντάρος στον Αυλώνα το συγκεκριμένο σημείο με στοιχειώνει..ηλιοφάνεια και 30 βαθμοί σε όλη την υπόλοιπη διαδρομή, βροχή και κρύο εκει πέρα. Τέλως πάντων, ξεφύγαμε. Λοιπόν όλοι έχουν περάσει από τα μέρη μας..όλοι;;; Όχι, ένα γαλατικό χωριό ακόμα αντιστέκεται!!!
Red Hot Chilli Peppers.....Οι κύριοι αυτοί δεν μας καταδέχονται ακόμα. Το συγκεκριμένο συγκρότημα μάλιστα τυχαίνει να είναι ίσως το πιο αγαπημένο των
musicbastards! Με την ελπίδα λοιπόν να έρθουν κάποτε στο εγγύς μέλλον και όχι όταν θα χρειαζόμαστε βηματοδότη, οξυγόνο και δύο ζευγάρια μασέλες απλά και μόνο για να σηκωθούμε από το κρεβάτι, Otherside - RHCP.

Σάββατο 25 Σεπτεμβρίου 2010

Ποιός είναι ο μπαμπάς σου;

Και να που ήρθε το Σάββατο! Καφές, μολύβι, δελτίο, πρακτορείο (για την Ελλάδα και τον πολιτισμό) και η μέρα σου έχει πάρει το δρόμο της. Ένα ακόμη Σάββατο στη ζωή. Μέχρι που σκάει το νέο: ο τριτοξάδερφος του κολλητού του αδερφού σου έχει γενέθλια και θα γιορτάσει σε κάποιο μαγαζί! Δε σε έχει καλέσει, δε σε νοιάζει κιόλας για τον μαλάκα - ούτε το όνομά του δε αναφέρεται στην ιστορία! Σημασία έχει η τύπισσα που έχεις φάει Χαλυβουργική για πάρτη της, θα είναι εκεί! Έχεις κάνει σχεδόν τα πάντα για κείνη: σουβλάκι με σως αντί για τζατζίκι, διάβασες βιβλίο με 100+ σελίδες και ψαρωτικό τίτλο, έβαλες Derti FM στο αμάξι σου όταν την πήγαινες σπίτι σαν σωστός καληνυχτάκιας, ο Γεωργίου είναι μαλάκας, το Τσου-Λου ωχριά μπροστά στο Χ-FACTOR,έμαθες στιχάκια αοιδού Γιώργου Μάη "οδηγώ και είμαι λιώμα και μου τέλειωσε το πιώμα...",ακόμα και αποφθέγματα από ένα μουσικό blog που σου είπαν να τσεκάρεις τύπου "Music washes away from the soul the dust of everyday life. ~Berthold Auerbach". Ρεζουμέ, η αξιοπιστία σου στην αγέλη των κολλητών σου είναι ισοδύναμη με την γνώμη μιας αμοιβάδας! Όλα αυτά και δεν έχεις κάνει το πιο απλό! Να μιλήσεις και να πεις αυτό που θες και αυτό που νιώθεις! LOSER αλλά και από την άλλη ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω...Σήμερα όμως κάτι έχει αλλάξει. Θα φας σίδερα αλλά δε θα κρυφτείς, η Γραικουριά ξεχειλίζει από παντού, θα δείξεις ποιος είσαι.Το βράδυ φτάνει, ο τριτοξάδερφος του κολλητού του αδερφού σου, πλέον Χρήστος, είναι και γαμώ τα παιδιά - θα πάτε για skydiving οπωσδήποτε μια Κυριακή στα επόμενα 8 χρόνια-, και να τα μας να τα μας έρχεσαι face to face με το αίσθημα. Όσοι σε ξέρουν παγώνουν, ο γνωστός μπάσταρδος έχει βγάλει κινητό να αποτυπώσει την ξεφτίλα σου, ο κολλητός σου ετοιμάζεται να κλείσει τραπέζι σε καψουρόμπαρο για after ανάλυση-ανάνηψη...Δεν ξέρουν όμως ότι έχεις διαβάσει αυτή την αφήγηση και πλέον δε μασάς!Μία ερώτηση, μία απάντηση, you win, game over...Weezer - I'm your daddy...

Καλή σας (μας) επιτυχία...


Παρασκευή 24 Σεπτεμβρίου 2010

Η σιωπή είναι χρυσός κάποιες στιγμές...

   Σήμερα θα βάλω δύο βιντεάκια, το αποφάσισα!!! Το πρώτο βιντεάκι είναι αφιερωμένο στον galapangos, θέλω να του δώσω δημόσια τα συγχαρητήρια μου για αυτήν την καταπληκτική ερμηνεία!!! Έυγε!!!! Έτσι για να καταλάβετε καλύτερα την ιστορία που μας διηγήθηκε χτές.


   Στον τίτλο του επόμενου τραγουδιού περιγράφεται το τι θα έπρεπε να είχε κάνει ο συνάδελφος. Πέρα από την πλάκα, σίγουρα μέσα στα 10 πιο αγαπημένα μου τραγούδια. Παραθέτω τo live γιατί είναι καταπληκτικό!! Enjoy The Silence - Depeche Mode. Δυναμώστε!!! Καλό σαββατοκύριακο να έχουμε!!

Πέμπτη 23 Σεπτεμβρίου 2010

Καλύτερα να σου βγει το μάτι παρά η ...φωνή!

Φίλοι μου...ΜΕΓΑΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: Σε live μουσικό σχήμα ή σε μαγαζί που παίζει ο dj -τώρα -κόβω -τα -volume -στην -κονσόλα -και -σαν -το -Ρέμο -δικό σας -είμαι γαμάτος -αποθεώστε με-, ΠΑΝΤΑ  θα υπάρξει μια στιγμή ακανόνιστης παύσης/σιωπής, όπου 1 εως 5 δύσμοιροι θα φάνε τη λεζάντα της άστοχης-ασυνόδευτης μουσικά κραυγής....Χρόνια τώρα προσπαθούσα να αποφύγω μια τέτοια στιγμή...Σχεδόν είχε γίνει στόχος ζωής...Έβλεπα σε άλλες παρέες να χτυπάει το "κακό" την πόρτα τους και ήμουν ευτυχής αλλά και περήφανος που το είχα αποφύγει...Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε και η μοίρα μου έπαιξε άσχημο παιχνίδι...Δεν έχει καμία σημασία να κατηγορήσω κανένα...Ούτε τους 1550, που θα μπορούσαν να έχουν ρεπερτόριο αποκλειστικά από Ramstein ή τους Arch Enemy. Ούτε την όμορφη ύπαρξη, που έτυχε να είναι αυτήκοος μάρτυρας ενός σπάνιου ηχητικού ντοκουμέντου και "υποσχέθηκε" πως θα είναι το μυστικό μας , θα μείνει μεταξύ μας...( μαλλί Βουγιουκλάκη έχεις, υπολοχαγός Νατάσσα δε θα γίνεις ποτέ προδότρα!). ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΟΤΙ ΜΕ ΕΔΩΣΕ!!! Ούτε βεβαίως μπορώ να πω τίποτα για τον αδερφό pelati, που στις δύσκολες μέρες του στρατού φάγαμε πίτσες και σουβλάκια μαζι, αλλά ξαφνικά αποφάσισε να με συνδέσει με την Gloria Gaynor...Οι ΑΝΤΡΕΣ τα ξεπερνάμε αυτά...Σε ανάμνηση της χθεσινής βραδιάς, που πέρα από τη γκαντεμιά μου μέσα είχε και πολύ γέλιο και κέφι, σήμερα θα αναρτήσουμε 2 τραγούδια. Το πρώτο είναι ότι πιο κοντά ηχητικά σε αυτό που με ξεφτίλισε...Beach Boys - I Get Around ( δώστε βάση στο "ουουουουυουου"...). Το δεύτερο είναι αφιερωμένο ειδικά στην Κατερίνα, που εκτός του να δίνει κόσμο σαν τα στραγάλια, είναι τυπάκι περνάμε μαζί της super!!! Από τους 1550, κοινό σημείο αναφοράς και γνωριμίας μας,  The True Face Of Beauty...Και όπως θα έλεγε ο Αντώνης "Δικό σου!!!".



Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010

Καλύτερο από το original δεν γίνεται.....ή μήπως....

Είναι ελάχιστα τραγούδια που μιά δεύτερη εκτέλεσή τους, είναι όντως καλύτερη από την αρχική. Προσωπικά δεν θυμάμαι πολλά, είναι μάλλον μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού. Όμως εάν η διασκευή αυτή είναι πετυχημένη ξεχνάς πολύ γρήγορα την αρχική. Κλασσικό παράδειγμα το παρακάτω τραγούδι. Το συγκεκριμένο συγκρότημα δεν συγκαταλέγεται στις αδυναμίες μας, όμως σε αυτήν την εκτέλεση δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό. Από τα πολύ αγαπημένα μας. It's All Tears - Him. 












Τρίτη 21 Σεπτεμβρίου 2010

Σαν σήμερα...

1895: Ιδρύεται η πρώτη εταιρία κατασκευής αυτοκινήτων από τον Φρανκ Ντουρία, με την επωνυμία «Duryea Motor Wagon Company».

1925: Εξουδετερώνεται η συμμορία των θρυλικών Γιαγκούλα και Μπαμπάνη.

1949: Δημιουργείται η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, γνωστότερη ως Δυτική Γερμανία, από τις τρεις κατοχικές δυνάμεις που την ελέγχουν (Αγγλία, Γαλλία και ΗΠΑ).

1974: Νομιμοποιείται το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος (ΚΚΕ).

1985: Η Μαντόνα φθάνει για πρώτη φορά στο Νο1 του βρετανικού πίνακα επιτυχιών με το άλμπουμ της «Like a Virgin».

1991: Η αμερικανική ομοσπονδία του μπάσκετ ανακοινώνει, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων της Βαρκελώνης του 1992, τη δημιουργία της αποκληθείσας «Ντριμ Τιμ», που αποτελείται από παίκτες του ΝΒΑ.

2010: Οι musicbastards, ύστερα από εξοντωτικές διαβουλεύσεις διάρκειας 3 λέπτών, επιλέγουν το βίντεο που θα τους εκπροσωπήσει σήμερα... Είναι μέρα γιορτής, είναι μέρα εθνικής παλιγεννεσίας, είναι το πρώτο ελληνικό track! Ένα ΜΕΓΑΛΟ τραγούδι από ένα ΜΕΓΑΛΟ συγκρότημα...Αλήθεια... τί έγινε 'κείνο το τρένο; Εμείς πάντως θα το περιμένουμε, σταθερά στην ώρα του, αύριο στο Γκάζι. Ελπίζω οι 1550 να μην το βγάλουν από τις ράγες και να μας ταξιδέψουν πάλι μαζί του!!!

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Καλή Εβδομάδα!!!

Δευτέρα, έχεις περάσει ένα σχεδόν επικών διαστάσεων σαββατοκύριακο με πολύ ποτό και φτάνει η στιγμή που πρέπει να πας στη δουλειά. Χρειάζεσαι ένα καφέ στο μέγεθος της Υλίκης απλά και μόνο για να ανοίξει το 1/4 του ενός ματιού σου. Ε, λοιπόν οι musicbastards productions έχουν τη λύση.
James Brown - Papa's got a brand new bag. Καλή εβδομάδα να έχουμε!!!

Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010

Άμα έχεις φίλους...


Μετά το συγκινητικό χθεσινό σχόλιο του φίλου μπάσταρδου pelati αναφορικά με τη χρονολογική μου ηλικία, με ψείγματα αυτών να εκτείνονται και στη νοητική μου ηλικία αντιστοίχως, άρχισα να επανέρχομαι από την εξωσωματική μου εμπειρία στο κλειστό του Tae Kwo Do...Οι λέξεις του κειμένου του pelati, που με περιέγραφαν, έγιναν εικόνες...Ιδού τι πέρασε από το μυαλό μου...


-WTF????-



....Επανέρχομαι...Τελικά αυτό που μου μένει είναι πως για οτιδήποτε στη ζωή χρειάζεσαι ένα μπάσταρδο φίλο να σε απογειώνει και να σε προσγειώνει αναλόγως.Σήμερα ,λοιπόν, ειδικά για τον pelati, που δυστυχώς δεν μπορούσε να είναι στη συναυλία, Brothers In Arms από τους Dire Straits...

 



Σάββατο 18 Σεπτεμβρίου 2010

Όταν ΔΕΝ είσαι 18 χρονών πια...δυστυχώς galapangos...

Σαν άλλος νεανίας λοιπόν, ο συνοδοιπόρος galapangos αποφασίζει χτές το βραδάκι να κατηφορίσει στο κλειστό του Tae Kwon Do για να απολαύσει ένα από τα αγαπημένα μας συγκροτήματα. Μία μπάντα που μας συνόδευσε μουσικά στην εφηβεία μας και όχι μόνο. Οι εντυπώσεις του οι καλύτερες!! Ωσάν άλλο party animal πορώθηκε, έγινε ένα με το υπόλοιπο κοινό και ξέφυγε για λίγο κάτω από τους καταιγιστικούς ρυθμούς των Prodigy. Μέχρι εδώ όλα βαίνουν καλώς. Ξημερώνοντας η σημερινή μέρα, βρίσκει τα πράγματα κάπως διαφορετικά...Το τζόβενο-νεανίας-party amimal galapangos αρχίζει και νιώθει κάποιες ενοχλήσεις στο σφρυγιλό του κορμί.'' Έφαγα πολύ ξύλο, πονάνε τα πλευρά μου, με πατάγανε συνέχεια, βρέθηκα να κάνω σχιζοφρένεια'' μερικές από τις ατάκες του. Δυστυχώς δεν έχει ανακαλυφθεί το χάπι της επόμενης μέρας για τέτοιου είδους συναυλίες. Όσοι είναι κάποιας ηλικίας το εύχονται...Γι'αυτό λοιπόν σήμερα θα χαλαρώσουμε λίγο.Reckoner από τους λατρεμένους Radiohead. ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!

Υ.Γ. Είμαι βέβαιος πως ο φίλτατος galapangos μέχρι τα βαθιά του γεράματα θα πηγαίνει και θα χτυπίεται μέχρι πρωίας στις συναυλίες γιατί απλά αυτός είναι!! Και για τον λόγο αυτό τον γουστάρουμε κίολας. Κι ας παραπονιέται λίγο μετά....

Όταν ΔΕΝ υπάρχουν λέξεις για να περιγράψεις...




...τότε απλά αφήνεις την εικόνα να μιλήσει...Αλλά και αυτή μοιάζει φτωχή μπροστά στο συναίσθημα, την ενέργεια, το σωματικό πόνο, την έκσταση, που ένιωσαν όσοι ήταν τυχεροί να παρακολουθήσουν από κοντά αυτούς τους ανεπανάληπτους τύπους!!! Οι Prodigy τα είπαν όλα, τα έσπασαν όλα, μας γέμισαν για το υπόλοιπο της χρονιάς!!! RESPECT!!!!!!! RESPECT επίσης και στα παιδιά που διατήρησαν την ψυχραιμία αλλά κυρίως την ισορροπία τους - το κατά δύναμιν κυριολεκτικά!-, ώστε να υπάρχουν videos από το μοναδικό αυτό live. Με την ευχή πως δε θα χρειαστεί να μεσολαβήσουν πάλι αρκετά χρόνια μέχρι να μας επισκεφτούν -πόσο να αντέξει ένα σώμα;;; - παραθέτω ότι πρόλαβα να αναρτήσω. Ελπίζω να το απολαύσετε όσο πιο πολύ γίνεται! Θα υπάρξει συνέχεια στις επόμενες μέρες γιατί απλά ποτέ ΔΕ ΦΤΑΝΕΙ!!!



Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010

Prodigy: Χορηγός θετικής -και όχι μόνο- ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ!!!

Μετά από αρκετά χρόνια οι Prodigy και πάλι στην Αθήνα! Ένα από τα πιο σημαντικά συγκροτήματα της σύγχρονης μουσικής σκηνής, οι δυνάστες της δεκαετίας του '90 μαζί με τους Nirvana και τους Red Hot Chilli Peppers, είναι στην Ελλάδα για ...τρεις τελικά εμφανίσεις! Η τεράστια ανταπόκριση που υπήρχε από το μουσικό κοινό οδήγησε στην προσθήκη άλλης μιας μέρας στο καρνέ τους αλλά και στην αλλαγή του συναυλιακού χώρου, που θα φιλοξενούσε τα live τους. Ραντεβού , λοιπόν, σήμερα και αύριο στο γήπεδο του Tae Kwo Doo για να απογειωθούμε με τους αξεπέραστους στο είδος τους Βρεττανούς Prodigy! Το βίντεο της ημέρας αφιερωμένο σε αυτούς και σε όλους μας, "Skylined" από το καλύτερο ίσως έργο τους "Music for the jilted generation"...

Πέμπτη 16 Σεπτεμβρίου 2010

 
Πόσες φορές δεν έχετε πιάσει τον εαυτό σας να ακούει ένα τραγούδι ξανά και ξανά και ξανά.................Ε, λοιπόν αυτόν τον καιρό το ίδιο έχουμε πάθει και εμείς με το συγκεκριμένο!! Οι Blur μετά από 6 χρόνια απουσίας, αποφασίζουν το 2009 και βγάζουν στην κυκλοφορία το Fool's Day. Μπορεί να περιμέναμε λίγο αλλά άξιζε τον κόπο. Ένα πολύ ωραίο κομμάτι από ένα αγαπημένο μας συγκρότημα!                                                                                                                                          

Τρίτη 14 Σεπτεμβρίου 2010

 Μερικά τραγούδια με κάποιο μαγικό τρόπο γεμίζουν το μυαλό και την ψυχή σου, με εικόνες και συναισθήματα. Ένα από αυτά είναι για εμάς το συγκεκριμένο..Queen και You don't fool me. Ο Freddy Mercury σε ένα από τα τελευταία του κομμάτια.

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010


Αυτό είναι το πρώτο μας video με την ευχή να μην είναι και το τελευταίο!!! Pink Floyd για αρχή λοιπόν καθώς τόσο το συγκεκριμένο κομμάτι όσο και το συγκρότημα μας έχουν συντροφεύσει σε πολλές στιγμές της ζωής μας.