«Δε γ@@ς που δε γ@@ς, δε πας για...»

Αγνώστου πατρός...



Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει και να δημιουργήθηκαν πολλά πράγματα σ’ αυτό τον κόσμο. Με την απλή αυτή σκέψη πρέπει να κινητοποιήθηκε και να μεγαλούργησε ο Ύψιστος μέσα σε έξι ημέρες, με την απλή αυτή σκέψη πρέπει ο εκάστοτε Ύψιστος από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να αποφάσισε πως πρέπει να καταστρέψει και να ισοπεδώσει ότι έχει δημιουργήσει ο Ύψιστος1, με τον αυτό λογισμό βρέθηκε και ο φίλος Γιώργος στην αγκαλιά μιας Μούσσας χορεύτριας εξωτικών ρυθμών με σκοπό να την παντρευτεί, κάπως έτσι και ο συμπαθής Μπάμπης έπιασε κάτι κιλά μαρίδες και γόπες με δίχτυ και τσαπαρί. Μέσα σ’αυτή τη κοσμογονία εμείς γιατί να λείψουμε;! Ας κάνουμε κάτι σίγουρα όχι πρωτότυπο ή πρωτάκουστο, αλλά σίγουρα κάτι που μας γεμίζει ψυχικά, συναισθηματικά και χρονικά...Να μοιραστούμε τις απόψεις μας για τη μουσική, να μοιραστούμε αυτό που γεννά μέσα μας κάθε μελωδία, ρυθμός και στίχος και αντιστοίχως αλλά και κυρίως να ακούσουμε προτεινόμενους ήχους, μουσικές και απόψεις προκειμένου να διευρύνουμε ή να εμπλουτίσουμε τα ήδη υπάρχοντα ηχητικά μας ερεθίσματα. Η μουσική για εμάς δεν έχει όρια και για το λόγο αυτό στο συγκεκριμένο blog θα ακούσετε όλων των ειδών κομμάτια. Let's play some music!!!



Τρίτη 30 Νοεμβρίου 2010

Take me down...

Καλημέρα φίλοι!!! Αντί εισαγωγής σήμερα ένα βουκολικό απόσπασμα..." In the village Καλοχώρι, when the flowers ανθούσαν and the horses χλιμιντρούσαν, Κίτσους says to Μαγδάλω - Do you με απατάς με άλλο; Κι η Μαγδάλω απορημένη says to Kίτσους λυπημένη - If you don't believe εμένα τότε kill me εδώ πέρα..."!
Η χθεσινή ανάρτηση της Iznogood μας συγκίνησε... Μουσικά ενδεδυμένη με υπέροχες νοσταλγικές μελωδίες των Beatles, ντοκυμανταίρ επιπέδου "Εξάντα", θύμισε σε αρκετούς από τους αναγνώστες μας τις βλαχοδημαρχίστικες καταβολές τους... Εμένα με παρακίνησε να ψάξω ή όπως λέει η generation x, στην οποία ανήκω, να γκουγκλάρω αυτό το ιδανικό μέρος. Εκεί που οι άνθρωποι είναι μεγάλοι, το νερό ιαματικό για την ψυχή, ο καφενές meeting point και must της ημέρας, τα μήλα πόρος ευημερίας και prosperity της τοπικής κοινωνίας, τα δέντρα στρώματα για ρομαντικές βραδιές με αγριόχοιρους... Πάμε λοιπόν...
Από τα στοιχεία που απλόχερα μας παρήχε η Ιζνογκούντ εντόπισα το μέρος αυτό. Γεωγραφικά είναι αυτό... Ας ζουμάρουμε περισσότερο για να δούμε τι συμβάινει εκεί...







Όπως είναι αντιληπτό πρόκειται για βουνό... Στις πλαγιές του είναι σκαλισμένες μεγάλες μορφές της τοπικής κοινωνίας... Ο Χρήστους ο Χολέμπας, διδάκτωρας δηλωτής και πρέφας, ο Γιάννς ο Χαλχαμπίλιας, ο καλύτερος βλαχοδήμαρχος της περιοχής, ο Νίκους  ο Πεοκρούστς, δοκιμαστής και μεγιστοκαταναλωτής τσίπουρου παγκοσμίου βεληνεκούς, ο Γιόχανος ο Στράους, ντόπιος συνθέτης και μουσικός που έγινε μεγάλη φίρμα global speaking... Αν σας ξενίζει κάπως το όνομα του τελευταίου μεγάλου ντόπιου προύχοντα, η απάντηση στην επόμενη φωτογραφία...

Μπαίνοντας στην πλατεία του γραφικού αυτού αλλά παραδεισένιου μέρους είναι το δημαρχείο. Στιγμές από την πρόσφατη παρέλαση των ντόπιων κατοίκων, που γιορτάζουν την προσάρτηση του χωριού τους στην ΑΥΣΤΡΙΑ!!! 






Στον πίνακα αυτό, ο οποίος φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού στο μουσείο πολιτισμικής κληρονομιάς και λαϊκής τέχνης, η πρώτη έπαρση σημαίας από νεανία του χωριού... Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι!











Τα προαναφερφέντα ιστορικά και γεωγραφικά στοιχεία, που είναι αδιάσειστα, τελειώνουν εδώ. Ήταν μια ευγενική προσφορά των musicbastards και εμού του ιδίου προς όλους τους Προφανώς Ανιστόρητους/Αγεωγράφητους αναγνώστες... Για να δούμε όμως τί γίνεται σήμερα εκεί;

Το σημείο που σφύζει από ζωή και είναι ο παλμός του χωριού της Ιζνογκούντ... Το Κέντρο Νεότητας Αρρένων... εκεί που ο ανδρικός πληθυσμός του χωριού περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του, αναλύοντας και συζητώντας τα θέματα της καθημερινότητας... Η αρχαία Πνύκα της Αθήνας θα λέγαμε εμείς οι πρωτευουσιάνοι...Αλλά παραδόξως δημιουργείται μια απορία... Πού είναι ο γυναικείος πληθυσμός;;;






Ε ναι λοιπόν! Ο γυναικείος πληθυσμός αποτελεί την παραγωγική δύναμη και τον κινητήριο μοχλό του χωριού! Σπάζοντας τα στεγανά "ο άντρας φέρνει τα λεφτά στο σπίτι και η γυναίκα-τροφός ασχολείται με αυτό", στην ιδανική αυτή κοινωνία η γυναίκα τα κάνει όλα και συμφέρει!!! Στον αγρό, στην οικοδομή, στο Κέντρο Νεότητος όπου δούλεψε και η Ιζνογκούντ (όχι δεν είναι αυτή στη φωτο!!!), γυναίκες uber alles!!!














Καταλαβαίνετε φίλοι μου για τί παράδεισο μιλάμε!!! Τα υπόλοιπα στοιχεία που μας έδωσε η Ιζνο για την γαλαντομία των ατόμων, που και 356 ετών να είσαι σε φιλεύουν το αφήνω ασχολίαστο...Όχι δεν το αφήνω!!! Είναι ΓΥΦΤΙΑ εκ μέρους της νέας γενιάς των 35 over να δέχεται tips από τους γεραίτερους!!! Τουλάχιστον, έτσι μας μάθανε εμάς στην πόλη μου... Η ανάρτηση της ημέρας, για το μοναδικό αυτό μέρος που όλοι πλην της/του  Π.Α. καταλάβαμε ποιο είναι, Guns 'n' Roses - Paradise City...ή καλύτερα village!!!

Δευτέρα 29 Νοεμβρίου 2010

Απ'τα αλώνια στα σαλόνια και τούμπαλιν


Μετά από απουσία αρκετών ημερών με χαρά είδα ότι κάποιοι με αναζήτησαν… Δεν τους ευχαριστώ γιατί αυτό ήταν το λογικό…
Η εβδομάδα που πέρασε ήταν πολύ δύσκολη για μένα συναισθηματικά (όχι δεν ήταν γκομενικό το θέμα) αλλά συνέβησαν και πράγματα ωραία.
Πριν δύο εβδομάδες παραβρέθηκα σε ντεφιλέ με τις γνωστές συνέπειες και αυτή που μας πέρασε η άτιμη κενωνία μ’ εριξε στα τάρταρα… απ’ τα σαλόνια στ’ αλώνια που λέγαμε παραπάνω.
Τα «αλώνια» είναι ένα χωριό της «Αυστρίας», το οποίο είναι ένα μυγόχεσμα στο χάρτη αλλά έχει ανθρώπους πολύ μεγάλους… οι περισσότεροι από αυτούς είναι το σόι μου! Είναι ένας τόπος με πυκνά δάση και παραδεισένιες παραλίες, όπου οι δεκαετίες ’70 και ’80 κράτησαν λίγο παραπάνω, με αποτέλεσμα να τις ζήσω κι εγώ παρόλο που δεν είμαι και σαν την Ακρόπολη!
Εκεί λοιπόν σαν άλλος Ξανθόπουλος (και όχι Γαρδέλης – αφού δεν ήταν γκομενικό το θέμα) αποφάσισα να βοηθήσω με ό,τι είχα διαθέσιμο … τα στιβαρά μου μπράτσα! Τι το ‘θέλα? Το image της συγγενούς απ’ την Αθήνα, που έχτιζα τόσα χρόνια, καταστράφηκε σε μια νύχτα… οι ρόλοι πολλοί και διαφορετικοί μεταξύ τους αλλά η ερμηνεία μου οσκαρική! Τύφλα να ‘χει η Μέριλ Στριπ στο δάκρυ και την εσωτερικότητα και ο Τομ Κρούζ στις επικίνδυνες σκηνές!
Το πρωί καφετζού (6 το πρωί!) με πελάτες 80 ετών και άνω να τους δίνω νερό να πάρουν τα χάπια τους! Το μεσημέρι αγρότισσα … εμπειρία που μου κόστισε 2 σπασμένα νύχια και ένα έμπλαστρο στη σπάλα! Το απόγευμα ανθοκόμος και έμπορος καβάλα σε pick up! Και το βράδυ φυσικά … πτώμα!
Και τώρα πάλι πίσω… στο γραφειάκι μου… να ετοιμάζω την πρώτη επίσημη πρεμιέρα μου!
Όμως σίγουρα ανήκω στο τόπο αυτόν «που και για χέσιμο να πας θα γυρίσεις χορτάτος!» Θα μαζέψεις ένα κάστανο, μια μανιτάρα, ένα ζοχάρι κι αν γουστάρεις θα κοιμηθείς κάτω από μια οξιά παρέα με κανένα αγριογούρουνο…
… που οι γιαγιάδες φιλεύουν τα παιδιά όσο χρονών κι αν είναι και οι νονές στέλνουν λαμπάδες το Πάσχα στα γεροντοπαλίκαρα και τις γεροντοκόρες όσο ζουν!
Αλήθεια σας λέω … αυτό το μέρος υπάρχει και έχει μια περίεργη ενέργεια που ρουφάει τον κάθε ξένο… όποιος πάει θα ήθελε να είναι από ‘κει και οπωσδήποτε ξαναγυρίζει…
Καλώς ήρθα λοιπόν … κι ας ανυπομονώ να ξαναπάω από ‘κει που ‘ρθα!

Ανοίξαμε και σας περιμένουμε… καφρίλες δεκτές καθ’ όλη τη διάρκεια της εβδομάδας!

There are places I remember all my life… though some have changed…

The Beatles - In My Life

Κυριακή 28 Νοεμβρίου 2010

Metal Sunday..

Καλημέρα σε όλους!! Ποιοί όλοι;; Τις Κυριακές δεν νομίζω οτι μπαίνει κάποιος να μας διαβάσει!!! Και εντελώς συμπτωματικά τις περισσότερες φορές τυχαίνει να γράφω εγώ...και έχω τον galapangos να μου αφήνει comments τύπου - ούτε ένα σχόλιο ρε pelati, παγκόσμια πρωτιά....Γι' αυτό κι εγώ σήμερα λέω να τα σπάσω λίγο μόνος μου...Το κομμάτι της σημερινής ανάρτησης, είναι από εκείνα που με κάνουν να θέλω να χτυπιέμαι σαν τον τρελό, σπάζοντας την κιθάρα μου (δείτε το videoclip και θα καταλάβετε)...αλλά δεν θα το κάνω γιατί έχω μόνο μία και μετά θα κλαίγομαι....για μένα το καλύτερό του με διαφορά.....Rock Is Dead - Marilyn Manson





Υ.Γ. skatopsyxe ελπίζω να εκτιμήσεις την σημερινή playlist

Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010

Cinebastards

God morgen mine venner!!! Αν αναρωτιέστε γιατί ο galapangos μιλάει Δανικά δε χρειάζεται να μάθετε την απάντηση! Τα σέβη μου και συνεχίζω... Εψές ο pelatis σε μια ένδειξη σωφρονισμού και αλληλεγγύης έθαψε το τσεκούρι της καφρίλας και κινήθηκε σε νορμαλιτέ ρυθμούς. Ως αναγνώριση αυτού και με τη γνωστή μεγαλοσύνη που με διακρίνει θα βαδίσω στα βήματα του κουφιοκεφαλάκη -όπως ορθώς αποδέχτηκε ο ίδιος - και η σημερινή μου ανάρτηση θα είναι smooth... Όχι μόνο αυτό αλλά και με οδηγό τη σκέψη του να ασχοληθεί με τις τηλεοπτικές μουσικές, με ενέπνευσε να σκεφτώ κάτι ανάλογο... Δεδομένης της διαφοράς που μας χαρακτηρίζει ούτως ή άλλως, i thought big, εν αντιθέσει με τον συμπαθέστατο pelati. Μικρή οθόνη αυτός, μεγάλη οθόνη εγώ! Η αλήθεια είναι πως οι κινηματογραφικές μουσικές είναι λίγο παρεξηγημένες. Λίγο ο Πλέσσας, λίγο το γεγονός ότι οι περισσότερες είναι ορχηστρικές, δεν τυχαίνουν και της ανάλογης αναγνώρισης. Προσωπικά θεωρώ ότι αποτελούν βασικότατο συστατικό της κάθε ταινίας, το στοιχείο που συνδέει σκέψη, εικόνα, συναίσθημα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως αρκετοί σινεφίλ βγαίνοντας από τις κινηματογραφικές αίθουσες έχουν στο μυαλό τους το soundtrack του έργου, που μόλις έχουν παρακολουθήσει. Βέβαια αυτό ποικίλει από άτομο σε άτομο, ανάλογα με το ύφος της ταινίας και τα χαρακτηριολογικά στοιχεία του καθενός μας. Για παράδειγμα υπάρχει ο pelatis που ένα πρόχειρο top 5 από αγαπημένες του σινεμουσικές είναι (follow the links):
Από την άλλη βέβαια ΕΥΤΥΧΩΣ υπάρχουν και άνθρωποι που δεν έχουν το μουσικό αυτό γούστο... Για να μη μακρυγορώ λοιπόν, η ημέρα είναι αφιερωμένη στο σινεμά και τις μελωδίες του. Η ανάρτηση της ημέρας, από τις αγαπημένες μου ταινίες το Requiem For A Dream, Lux Aeterna - Clint Mansell... 

Παρασκευή 26 Νοεμβρίου 2010

Διαφημίσεις...

Καλημέρα!! Σήμερα αποφάσισα κι εγώ να το παίξω σοβαρός, όπως χτες ο galapangos....και θα ήθελα να συμπληρώσω πως χωρίς εσάς, θα ήμασταν απλά 2 γραφικοί - καμμένοι τύποι, που θα έθαβαν ο ένας τον άλλον.....τώρα είμαστε 6-7!!!!! Ένα μεγάλο μπράβο σε όλους μας!!!!!










Ο θεραπευτής του galapangos.....


Κατα καιρούς, παρακολουθώντας την αγαπημένη μου εκπομπή στην τηλεόραση, τις διαφημίσεις, έχω παρατηρήσει πως τα τσακάλια-λαμόγια παραγωγοί, ντύνουν τα σποτάκια τους με μερικά καταπληκτικά κομμάτια. Έτσι κι εγώ κάθησα κι έστιψα το ελάχιστο - κατά τον galapangos - μυαλουδάκι μου για να θυμηθώ μερικά από αυτά...και μέσα από το απίστευτο μνημονικό μου αλλά και μιας mini έρευνας που έκανα, βρήκα κάποια από αυτά. Άν έχετε κάποια κι εσείς μοιραστείτε τα γιατί άρχισε να με πονάει το κεφάλι μου....Brimful Of Asha - Cornershop

Πέμπτη 25 Νοεμβρίου 2010

Musicbastards.blogspot.com

Καλημέρα φίλοι! Σήμερα θα σας καταπλήξω μάλλον αλλά δεν έχει καφρίλα...Το ξέρω πως αυτό θα έχει κόστος για το blog - ταβάνι 17 hits θα έχουμε σήμερα (thanx μάνα!) - αλλά ως γνωστόν τα πάντα είναι θέμα επιλογής. Η ιστορία έχει ως εξής...
- " Ρε pelati λέω να φτιάξουμε ένα blog μουσικής! Να παίζουμε τα τραγούδια μας, τις λίστες μας και να κάνουμε τη φάση μας. Τι λες?"
- " Ναι ρε, καλή ιδέα...Μέσα! Πώς θα το ονομάσουμε?"
- " Χριστίνα! Αυτό είναι το θέμα μας ρε μαλάκα ή πώς θα το ανοίξουμε?"
- " Eίσαι Χατζηχρήστος ρε μπινέ!!! Κάθομαι και ασχολούμαι μαζί σου!!!"
Ακολουθεί διάλογος χαμηλού επιπέδου με λεξιλόγιο ασιάτισσας πόρνης με Αμερικανό πεζοναύτη στο Ανόι...
Μετά από ‘ποιοτική ανταλλαγή απόψεων και ιδεών‘ και αφού συμφωνήσαμε στο βασικό κομμάτι της φιλονικίας μας - θα μπαίνουμε από Mozilla όχι από Internet Explorer - στις 13 Σεπτεμβρίου 2010 κάνουμε την πρώτη μας ανάρτηση και συνάμα επαφή με τον έξω κόσμο...
"Αυτό είναι το πρώτο μας βίντεο - δε λέμε ποιο, είναι η εποχή που νομίζουμε ότι χρεώνεται το κάθε γράμμα -, με την ευχή να μην είναι το τελευταίο!!!Pink Floyd για αρχή λοιπόν καθώς τόσο το συγκεκριμένο κομμάτι όσο και το συγκρότημα μας έχουν συντροφεύσει σε πολλές στιγμές της ζωής μας...". Χρόνος παραγωγής αυτής της ανάρτησης 3.5 ώρες, σχόλια 0, exciting κλπ 1 και αυτό δικό μας!!! Ήταν η ρομαντική, αθώα, χεσμεντέν - θα μας διαβάζουν- εποχή των musicbastards...
Όσοι έχετε παρακολουθήσει την πορεία αυτού του εγχειρήματος από την αρχή θα θυμάστε ότι η εποχή των λουλουδιών κράτησε για πολύ λίγο... Όπως και να το κάνεις, δε γίνεται να κρύψεις αυτό που είσαι!!! 
18 Σεπτεμβρίου 2010... 5!!!!!! μέρες gay politically correct αναρτήσεων έχουμε το "Pelatis: Το πρώτο αίμα...). Μετά από την ανεπανάληπτη συναυλία των Prodigy που πήγα, ο συνδιαχειριστής του blog ρίχνει το γάντι ( τι σόι gay θα ήταν αν δεν είχε γάντια?)...Ο τίτλος " Όταν ΔΕΝ είσαι 18 χρονών πια...δυστυχώς galapangos..."! Είχε έρθει το πλήρωμα του χρόνου...Η σχέση αγάπης - περισσότερης αγάπης που έχουμε με τον pelati βρίσκει διέξοδο μέσω αυτού που ζούμε να κάνουμε...να καφριλιζόμαστε... 
Από κει και μετά τι να ρωτάτε, φτάσαμε στην χθεσινή ανάρτηση, που χρειάζεται πολλά respects!!! Στην πορεία που προηγήθηκε, γνωρίσαμε την Ιζνογκούντ, αναγνωρίσαμε σε αυτή τα ψυχιατρικά θέματα που την χαρακτηρίζουν καθώς και τις τεράστιες πλην αναξιοποίητες μέχρι τότε καφριλίστικες δυνατότητές της, κάναμε "φίλους" που να’ στε καλά το ρίχνετε το λαδάκι στη φωτιά για να συνεχίζουμε. Το μοναδικό πράγμα που έχει μείνει αναλλοίωτο είναι οι μουσικές μας ευτυχώς, οι οποίες και παραμένουν ο βασικός λόγος ύπαρξης αυτού του κάτι που λέγεται musicbastards... 
Δεν ξέρω αν στην πορεία το χάσαμε, αν γίναμε καλύτεροι ή χειρότεροι, αν έχουμε ταβάνι ή μπόλικο μέλλον. Ξέρω πως τόσο για μένα όσο και για τον pelati είναι λόγος να ξυπνάμε το πρωί ( το πρωί είναι ευρεία έννοια ), να αναμένουμε με προσμονή την ανάρτηση, την playlist, τα σχόλιά σας. Καταρχάς, ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ σε όλους σας που μας ανέχεστε και μας διαβάζετε. Όσο για τον άλλο...Αδερφέ - και από την επόμενη ανάρτηση μπινέ, λεμέ, αδέρφω κλπ - η πρώτη ανάρτηση δε θα σβήσει ποτέ!!! Το βιντεάκι της ημέρας My friends - Red Hot Chili Peppers...  



Τετάρτη 24 Νοεμβρίου 2010

Pret A Porter...

Κάτι έγινε τις τελευταίες μέρες κι εγώ το έχασα μάλλον. Ανοίγω το ευλογημένο από τον ύψιστο αυτό blog και παρατηρώ πως γίναμε Παρίσι, Μιλάνο, Νέα Υόρκη κλπ κλπ...Πραγματικά έχω μείνει εντυπωσιασμένος από τις γνώσεις και τις απόψεις των 2 συν-μπάσταρδων, πάνω στα τεκταινόμενα του χώρου της μόδας...Ξαφνικά γίναμε το next top model..ορίστε και μια πρόσφατη φωτογραφία μας...


Από αριστερά προς τα δεξιά....galapangos, iznogood, pelatis. Η iznogood λοιπόν κατάφερε μετά από χρόνια ταλαιπωρίας, να καταφέρει αυτό που πάντα ονειρευόταν.....να περάσει στα μεγάλα σαλόνια του λαμπερού κόσμου της μόδας...Μπράβο izno, τόσα χρόνια προσπάθειας τελικά δεν πήγαν χαμένα. Υπήρχαν και δύσκολες στιγμές όμως.....η iznogood δεν θα ξεχάσει ποτέ τα πρώτα χρόνια που κατέβηκε από το χωριό της με μια κότα και ένα δισάκι, περιμένοντας έξω από τον Μπακάκο την ευκαιρία της....οι εποχές όμως τότε δύσκολες, η fashion police δεν έπαιζε και το μικρό χωριατοκόριτσο θα γνώριζε την άσχημη πλευρά της μόδας....Ένα πρωί, πεζοφόρα τμήματα της fashion police είχαν βγει για περιπολία στους δρόμους της μεγαλούπολης....Η iznogood είχε βάλει τα καλά της και είχε βγεί στους δρόμους για να κυνηγήσει το όνειρό της....












Και τότε συνέβη το μοιραίο....μία περίπολος τη συλλαμβάνει και την οδηγεί στα υπόγεια της Τεχνόπολης στο Γκάζι.....













Η μικρή χωριατοπούλα θα περάσει τα πιό σκληρά βασανιστήρια....όμως εκεί πέρα θα κάνει μια γνωριμία που θα της δώσει τη δύναμη να συνεχίσει....the name ....galapangos....Όπως πολλοί απο εσάς θα θυμάστε ο galapangos έχει περάσει διάφορες ''περίεργες'' φάσεις στη ζωή του...(βλέπε ανάρτηση Τετάρτης, 13 Οκτωβρίου 2010). Την εποχή που θέλει να γίνει μαύρος γνωρίζει κάποια άτομα από το χώρο της μόδας που τον ''πείθουν'' να μπει στο κύκλωμα.......


ο galapangos ενθουσιασμένος πλέον με τον λαμπερό χώρο της μόδας αποφασίζει και αυτός να κυνηγήσει τις πασαρέλες!!! Όμως μία αποφράδα νύχτα, συλλαμβάνεται σε ένα ύποπτο σοκάκι παράπλευρα της Σοφοκλέους από την fashion police, για αυτήν του την εμφάνιση....












Εκεί μέσα λοιπόν, στα καταγώγια της πλέον σκληρής φυλακής μόδας, της Τεχνόπολης...γίνεται η γνωριμία. Ο σκληρός αγώνας και των δύο συνεχίζεται μέχρι πρίν από 2 μέρες, όπου πλέον οι κόποι τους αρχίζουν και ανταμείβονται....αφιερωμένο και στους δυο σας, για τους σκληρούς σας αγώνες...
Here Comes The Hotstepper - Ini Kamoze

Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2010

Μητσάρα!!!!!!!!

Καλημέρα φίλοι μου! Μετά από ένα ντεμαράζ ασωτίας και αποχαύνωσης, που οδήγησε στο πιο καμένο Σαββατοκύριακο των τελευταίων μηνών, είμαι και πάλι στην ευχάριστη θέση να σας ομιλήσω, με τη γνωστή μου ευφράδεια! Από τη χθεσινή ανάρτηση του pelati κρατάω δύο πράγματα. Πρώτον, το συμπέρασμα της ψηφοφορίας, που μας θέλει να βλέπουμε τα ραδίκια ανάποδα, προκειμένου να γίνουμε rich and famous! Πολλά ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ! στους φίλους που επέλεξαν αυτή την απάντηση, κανονικά θα έπρεπε να γίνετε αντικείμενα μελέτης για το καλό της ανθρωπότητας! Δεύτερον, το 0 σχόλια στα λεγόμενα του pelati… Εσύ αγόρι μου σίγουρα πρέπει να γίνεις αντικείμενο μελέτης για τις επόμενες γενιές…των σφουγγαριών!
Αλλά τα πραγματικά διαμάντια της καούρας και της παπαροβλαχιάς ήρθαν τη Δευτέρα , με την ανάρτηση της Ιζνογκούντ! Ειρήσθω εν παρόδω, το ξέρεις Ιζνογκούντ ότι το mail με την ανάρτησή σου το διάβαζα ταυτόχρονα τη στιγμή που μου απαγόρευες να το αναγνώσω πριν τη Δευτέρα! Για να μη κοροϊδευόμαστε! LOL!!! Η ψυχωτική λοιπόν φίλη μας πήγε σε fashion show (είχατε και τέτοια στο χωριό σου σαρακατσάνα!) και σαν άλλος Χατζηστεφάνου (point kai 2 like στον αναγνώστη pantofla) έκανε και κριτική από πάνω!!! Είμαι σίγουρος ότι και σε σας έρχεται η ίδια σκέψη με μένα…Η Ιζ πρέπει να είναι από τα εκείνα τα απίστευτα ατόματα, που σκάνε σε διάφορες κοινωνικές εκδηλώσεις με ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ (από τον μπατζανάκη του ανηψιού του πρώτου ξάδερφου του καλλιτέχνη – και ΝΑΙ έχει σημασία) και πάνε εκεί για τον μπουφέ και τις celebrities ή για να έχουν υλικό να κράξουν στον καφέ της επόμενης ημέρας. Εννοείται πως τα ρούχα είναι για τους ομονοιακούς άστεγους, εννοείται πως οι μοντέλες είναι καμήλες και αλόγες με τουπέ, εννοείται πως ο καλλιτέχνης είναι Γ.Τ.Π. και κανονικά θα ήταν στον πάτο αλλά έχει κονέ, εννοείται πως το φαγητό τελικά ήταν μούφα και συμφωνεί και η Ναταλία " I hate the world " φίλη μου με όλα τα προαναφερθέντα!!! ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΠΩΣ ΒΓΗΚΑΜΕ ΤΕΛΕΙΕΣ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΙΑΣΗΜΟΥΣ, με photobombing ισάξιου του γνωστού από τις τηλεοπτικές κάμερες Μητσάρα-photo εδώ(ο πασίγνωστος photobomber κάτω από το σήμα της ΝΕT, πίσω από τον πρόεδρο της ΑΔΕΔΥ)!  Αγαπητή Ιζνογκούντ ΗΜΑΡΤΟΝ! Με πονάνε τα μυαλά μου!
Συμπέρασμα και κλείσιμο… Καλύτερα ένα διήμερο απόλυτης χασούρας και κατατονικής απραξίας παρά μία έξοδος σε να’χαμε να λέμε εκδηλώσεις… Ας μην ασχολείσαι εσύ με μας τους δύο καπετάνισσα, θα ασχολούμαστε λοιπόν εμείς με σένα! Αντί επιλόγου, θέλω να κάνω την εξής  παρατήρηση… Αν όλα αυτά που γράφουμε σε αυτό το blog δεν ήταν υπερβολές, αν όλα αυτά που λέμε δεν ήταν χιούμορ - άρρωστο ίσως αλλά -, τότε το πιο πιθανό θα ήταν να μην μιλιόμασταν κανένας από τους συμμετέχοντες σε αυτό, διαχειριστές και αναγνώστες. Θεωρώ πως αυτό είναι τόσο ευδιάκριτο και τόσο σαφές όσο και μύγα μέσα στο γάλα…Το τραγούδι της ημέρας για την πρετ - α – πορτε φίλη μας Ιζνογκούντ, Psycho A-Go Go από τους Sonics...


Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2010

Μπαγιάτικο post…

Στα χνάρια που χάραξε ο pelatis φεύγω Κ-Δ, αλλά δεν πρόκειται να δώσω την παραμικρή ευκαιρία στον Galatetoio (μπράβο pantofla… είμαι σίγουρη ότι είσαι μεγάλο νούμερο!) και στον πιστό του ακόλουθο skatopsyxo να με καθαιρέσουν, από την αγαπημένη μου μέρα!
Λοιπόν την προηγούμενη εβδομάδα πήγα σε fashion show! Σε θέση VIP, στην πέμπτη σειρά (πέντε ήταν όλες – όλες αλλά δεν είναι πολλές … έτσι?)
Μπορεί να μην σας εντυπωσίασα αλλά έχω να σας αναφέρω σημαντικά συμπεράσματα …
Α. Κυρίες και Κύριοι… θα φορεθεί πολύ το κέρατο φέτος! (photo)

Β. Κυρίες μου … απ’ όλα έχει ο μπαξές … foresable συνολάκια (το καρό φόρεμα θα μου το κάνω δώρο και θα σκάσω στο Γκάζι ασορτί με τον Braveheart!) και unforesable γούνινα σορτσάκια, που δεν κατάλαβα τη χρησιμότητα τους, αφού αν τα βάλει καμιά και ρεζίλι θα γίνει και θα παγώσει ο κώλος της!
Γ. Κύριοι… είναι official… το λάστιχο από το επώνυμο σώβρακο πρέπει να φαίνεται… φροντίστε το παρακαλώ!
Δ. Κύριοι (πάλι!) … οι γκόμενες που ορέγεστε, προκειμένου να περπατάνε on the catwalk (πασαρέλα Βλάχοι!) οφείλουν να έχουν βυζί σε μέγεθος σπυριού που σίγουρα μπορεί να σας μπερδέψει και να πάτε να το σπάσετε! Ειλικρινά δεν λέει…
Η μόνη αποκάλυψη ήταν η εν λόγω κυρία που κυριολεκτικά τα είχε όλα στη θέση τους ….
Ε. Κύριοι (gay) … εσείς έτσι κι αλλιώς ψωνίζετε από την collection «I Arta kai ta Giannena», οπότε κάτι θα βρείτε…
ΣΤ. Κυρίες (gay)… για σας δεν βρήκα κάτι οπότε παραμείνετε πιστές στο cargo παντελόνι και το καρό πουκάμισο … συνεχίστε να ντύνεστε σαν τον υδραυλικό της γειτονιάς σας. Του χρόνου ίσως φροντίσουν οι σχεδιαστές και για σας…
Κατόπιν ακολούθησε party… υπό τους ήχους γνωστού DJ… κατά το οποίο οι ημιcelebrities έτρεξαν στα δωρεάν ποτά… αλλά εγώ και οι φίλες μου αποχωρήσαμε διακριτικά μετά από κανένα μισάωρο… διότι α. δεν είχε φαγητό (!) και β. έφυγαν τα hobbit που στεκόμασταν δίπλα τους, με αποτέλεσμα να πάρουμε εμείς τη θέση τους στον κόσμο των ψηλών…
Φεύγοντας διαπίστωσα ότι μπορώ να ρίξω όποιον άντρα γουστάρω (με τρικλοποδιά !) και ότι όποιος μου γυαλίσει το σύμπαν συνωμοτεί για να με αγγίξει (γιατί Ναταλία, δεν είναι άγγιγμα ο αγκώνας του στο μάτι μου? Εεε? Τι φταίει αυτός αν εγώ του φτάνω στη μασχάλη?)
Τέλος πάντων εγώ του χρόνου θα ξαναπάω γιατί τελικά μ’ άρεσε…
Μην πει κανείς ότι δεν είχε καφρίλα το σημερινό post… απλά δεν αφορούσε τους άλλους 2!
Η ανάρτηση της ημέρας… τίγκα από μοντελοκαμήλες και gay! George Micheal - Freedom...


Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2010

Voting...

Καλησπέρα σας. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου. Είμαι πολύ συγκινημένος σήμερα...ο λόγος;;; Τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας....Τι να πώ, δεν έχω λόγια!!! 19 υπέροχα άτομα μας τίμησαν με την ψήφο τους. Σας ευχαριστούμε!!! Ρε @#%#@%#@^& galapangos, ήθελες και voting χατζηχρήστο;;; Τι κατάλαβες τώρα;;;; Με συντριπτική πλειοψηφία αλλά Γιάννης Κουράκης, οι 10 από τους 19 αναγνώστες μας....μας λένε οτι για να γίνουμε celebrities πρέπει να την κάνουμε από αυτόν τον μάταιο κόσμο!!! Δεν ήμουν προετοιμασμένος για ένα τέτοιο αποτέλεσμα.....περίμενα το απόλυτο!!! Καλά να περνάτε....καθόλου ευχαριστημένος όμως..γι'αυτό σήμερα θα ανάψω λίγο τα αίματα...No Good - Prodigy

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2010

Reboot...

Καλημέρα φίλοι και φίλες!!! Ύστερα από την εκτόξευση των αναγνωστών μας σε νούμερα που τείνουν στο + άπειρο, οι διαχειριστές αυτού του χώρου το κάψανε το πελεκούδι! Ο pelatis πίνοντας ιαματικά προϊόντα, για να ξεπεράσει την αρρώστεια που τον έφερε σε επαφές τρίτου τύπου με το δρεπανοφόρο Χάρο (το λέω δραματικά για να νομίζετε ότι κάτι είχε, ενώ στην ουσία ήταν ένα κρυωματάκι και ο pelatis ψωλοβροντούσε). Εγώ από την άλλη, ΑΔΥΝΑΤΩ να θυμηθώ τι έκανα, αλλά πρέπει να πέρασα καλά γιατί αυτό συμβαίνει όταν περνάς καλά! Παρένθεση, μπορεί να μη θυμάμαι τί έκανα χτες, αλλά θυμάμαι πολύ καλά ότι κάποιοι από τους εξαιρετικούς αναγνώστες μας θέλουνε σώνει και ντε να μου αλλοτριώσουν το nickname! Tu sto e bienno puto (έτσι ακούστηκε αυτό που μου φώναξε αγριεμένος ένας Σπανιόλος)!!! Άντε μην αρχίσω να λέω τον pelati -pilates, την Iznogood- Iznobad, την/τον Π.Α.-Α.Π, τον pantofla-διχάλα 1/4 και ούτω καθ' εξής! Επίσης, τώρα που ήπια και τον 7ο καφέ της ημέρας, θυμάμαι ότι μέσα στη βδομάδα η κυνική και logic freak Iznogood μας αποκάλεσε "δημιουργούς του κώλου", με αφορμή τις καλλιτεχνικές μας δημιουργίες και ανησυχίες... Δεν το σχολιάζω, απλά το σημειώνω λέγοντας πως ο θυρεός των musicbastards αναγράφει "ουδείς μένει ατιμώρητος"! Τέλος, μόλις θυμήθηκα τί έκανα εψές!!! Σας αφήνω λοιπόν με την ανάρτηση της ημέρας με την ευχή όλα σήμερα να κυλήσουν...χααλαράααα για όλους μας! Locomondo - Pro...

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

Have a nice weekend...

Είναι κάποιες στιγμές που δεν σου βγαίνει τίποτα να γράψεις, να πείς...θέλεις αλλά δεν μπορείς..οπότε απλά ακολουθείς το δρόμο της σιωπής..ή ακόμα καλύτερα βάζεις την αγαπημένη σου playlist να παίζει και την αφήνεις να κάνει την δουλειά της...Γι'αυτό το λόγο θεωρώ την μουσική την ύψιστη μορφή τέχνης, γιατί μπορεί να σε ρίξει, να σε εμπνεύσει, να σε προβληματίσει, να σε βοηθήσει κλπ κλπ...από Κυριακή θα τα πούμε καλύτερα, pelatis is better, is...Iron, Lion, Zion - Bob Marley

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010

Περαστικά!!!

Καλημέρα φίλοι! Θα ήθελα με την ευκαιρία να ευχηθώ δημόσια περαστικά στον "αδερφό" pelati, ο οποίος αρρώστησε αιφνιδίως ύστερα από την προχτεσινή ανάρτηση...που τον αφορούσε... και για τους κακεντρεχείς δηλώνω ότι δεν υπήρχε καμία σχέση με τα όσα του καταμαρτύρησα...άμεσα... LOL! Πέρα από αυτά, μου άρεσε πολύ η χθεσινή playlist του φίλου! Σε συνδυασμό βέβαια με τα σχόλια των αναγνωστών μας έχουν αρχίσει να μου μπαίνουν υποψίες, μήπως τελικά η "αρρώστεια" ήταν ένα ακόμα από τα λάγνα κόλπα του για να τον ελεήσουν οι γυναίκες και -γιατί όχι ρε αδερφέ- κάποια να του κάτσει! Ένα έχω να πω... Ψέματα!!! Ο φίλος μου δε θα έκανε ποτέ τέτοιο πράγμα! Όποιος τον ξέρει, μπορεί να σκεφτεί τουλάχιστον 5 διαφορετικά σενάρια για τη χτεσινή του "προσχηματική" απουσία. Τί λέτε; Να το δοκιμάσω (αληθινά γιατί ρωτάω; Αφού αυτός είναι ο λόγος που γράφω σήμερα!); Θα το δοκιμάσω!!! Με τη βοήθεια βέβαια οπτικοακουστικού υλικού. Οποιαδήποτε ταύτιση των video με τον pelati δεν είναι τυχαία και δε θα διωχθεί ποινικά!

1. O pelatis βρήκε την ευκαιρία να γίνει Δέσποινα  Βανδή! (video)

2. O pelatis χρειάστηκε ψυχοθεραπεία... (video)

3. O pelatis ξεκίνησε να γράφει το άρθρο του για το blog μέχρι που θυμήθηκε ότι δεν ξέρει να γράφει και έπαθε αμόκ! (video)...

4. O pelatis την "''άκουγε" με γνωστό δολοφόνο κινηματογραφικού serial! WAZZAAA!!! (video)

5. O pelatis πειραματιζόταν με τη μηλόπιτα που έφτιαξε η μαμά του...fail...(video)


Για να σοβαρευτούμε πάντως, η αλήθεια είναι ότι ο φίλτατος απλά άκουγε το τραγούδι της σημερινής ανάρτησης και εμβάθυνε στον στίχο... The Divinyls - I Touch Myself...Περαστικά ρε σειρά από όλους μας!!!



OOOPS!!!SORRY!!! Αυτό έκανε ο pelatis τελικά!!!!!!!! Η κανονική ανάρτηση ακολουθεί!!! -τα σπάει το εσώρουχο 80ίλα που κρύβει το "χρυσό του εργαλείο"...

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

Αναβολή

Αναβάλλεται η σημερινή καφρίλα, επειδή δεν την παλεύω καθόλου...Περαστικά μου!
Sick, Sick, Sick - Queens Of The Stone Age

Τρίτη 16 Νοεμβρίου 2010

Πάρτε καφέ, κλείστε κινητά και πάμε...

Καλημέρα φίλοι…Η αλήθεια είναι πως με συγκίνησε ο pelatis με τη γραφή του! Ίσως και να έκλαψα από τα γέλια! Μετά από τέτοιο αριστούργημα διεστραμμένης λογοτεχνίας (ο παππούς του σίγουρα θα αισθάνεται περήφανος), δεν είναι εύκολο να ανταπαντήσεις. Θαρρώ πως μέχρι και του αξίζει να μείνει ασχολίαστο! Εσείς τι λέτε;……..Καλά υπέθεσα…Pelati,τη γάμησες…Θα ανταποκριθώ στις περιστάσεις ή τουλάχιστον θα πεθάνω πάνω στο πληκτρολόγιο προσπαθώντας! Ακύρωσα όλες τις συνεδρίες μου για σήμερα και απλά θα assholeθώ με την πάρτη σου…Πάμε λοιπόν!


Σε προηγούμενη ανάρτηση αναφέρθηκα όσο πιο διακριτικά μπορούσα στην παιδική ηλικία του φίλου μου ως τα nowadays. O pelatis, όπως και γω βέβαια, τυχαίνει να έχει μια διπλή ζωή. Ο κατά κόσμον Κ.Π., επιστήμων κοινωνικός και με ριζοσπαστικές απόψεις για τον τρόπο διαβίωσης των ανθρώπων, έζησε μια δύσκολη ζωή και τα κατάφερε…







 



Στην πορεία της όμως, αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει και αυτός ψευδώνυμο, ώστε να μπορέσει να ικανοποιήσει όλες τις ανώμαλες ορέξεις του μαζί με τον σταθερό ή περιστασιακό φίλο του. Θυμίζω, ο σταθερός φίλος του Lau-Cho-Yi 







Να δούμε λοιπόν πως επέλεξε το παρατσούκλι pelatis… Τον καιρό που με είχε φάει η θάλασσα με το εμπορικό πλοίο που μετέφερε σεξουαλικά βοηθήματα, μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση μια σταθερή παραγγελία πολύπλοκων ως και σαδιστικών ερωτικών gadget, τα οποία και παραδίδονταν σε ένα δωδεκάχρονο (τότε) παιδί στην Άπω Ανατολή. Η υπογραφή του παραλήπτη, pelatis… Ως άλλος Ηρακλής Πουαρώ, αποφάσισα να παρακολουθήσω το νεαρό αυτό παιδί και κράτησα μερικές φωτογραφίες των αντικειμένων αυτών ( ως ένδειξη αρρώστειας του ανθρώπινου νου), τις οποίες και χρειάστηκε να ανασύρω από το αρχείο μου μόνο για εσάς… Παραθέτω μερικές και εξηγούμαι: απομακρύνετε τα παιδιά, κυρίες μου και δεσποινίδες είναι hardcore, επιλέξτε αν δεν θέλετε εφιάλτες άλλο blog!
the robospanker
drildo
chopper thumb
fuckzilla

titsucker

To οικονομικό κόστος των παραγγελιών είχε φτάσει στο ποσό του 1.587.375.000 δολαρίων τότε… Τα χρόνια πέρασαν αλλά οι αναμνήσεις έμειναν… Μερικά χρόνια μετά, σε μια κακόφημη συνοικία της Αθήνας, το ψευδώνυμο pelatis strikes back. Σε αυτό το μαγαζί υπήρχαν ενδείξεις ότι διασκέδαζε αυτός και οι φίλοι του. 





Οι ενδείξεις έγιναν αποδείξεις!!! Διαβάστε προσεκτικά… Για καλή μου τύχη υπάρχει και οπτικοακουστικό υλικό με scroll-bar που αποκωδικοποιεί τις μεταξύ τους συνομιλίες. Το επίπεδο και το περιεχόμενο θα σας εντυπωσιάσει (video)!!!






Πλέον ο pelatis δεν είναι μόνος του αλλά έχει δημιουργήσει μια ολόκληρη οργάνωση υπό το ψευδώνυμο αυτό… Για ένα μεγάλο διάστημα χάνω τα ίχνη του. Λες να με είχε καταλάβει ότι τον παρακολουθούσα; Διάολε, πρέπει να γίνω πιο προσεκτικός… Μετονομάζομαι σε galapangos ( αυτό είναι το true story Π.Α.), παχαίνω, αγοράζω τον «Αδάμαστο», αλλάζω χαρακτήρα και ζωή και ξαναβρίσκω το αντίπαλο δέος… Η επιρροή αυτού του πορνοδιαστροφικού κτήνους έχει πάρει πανελλήνιες διαστάσεις!!! Πουλώντας τα σεξουαλικά του βοηθήματα για γεωτρύπανα στη Χιλή, επιτελώντας και καλά ανθρωπιστικό έργο για να σωθούν οι εγκλωβισμένοι μεταλλωρύχοι, έχει αποκτήσει αμύθητη περιουσία. Αγοράζει ποδοσφαιρική ομάδα - το λαοφιλή σύλλογο με έμβλημα την αλογοτροφή - η ονομασία pelatis γίνεται συνώνυμο αυτής και...



 


...τυγχάνει της αποδοχής ακόμα και των αντίπαλων οπαδών! 







Ξαφνικά, out of the blue που λένε και στο χωριό της Ιζνογκούντ, σταματάει όλες τις δραστηριότητές του και κατατάσσεται στον Ελληνικό Στρατό. Γεμίζω απορίες…Αναγκαστικά και γω ξοπίσω του που δεν τον νοιάζει κιόλας… Στόχος είναι να γίνουμε φίλοι και να τον παρακολουθώ πλέον από κοντά. Σε χρόνο dt γινόμαστε αδερφοκολλητοί (the things i did for you my friends). Οι απορίες αρχίζουν να βρίσκουν απαντήσεις. Μετά τη γνωριμία του με το παιδικό του ήρωα  Σταμάτη Γαρδέλη, αγοράζει μηχανή, αλλάζει ντύσιμο με κύρια επιλογή τα 80’s, τον ενδιαφέρουν πλέον μόνο οι γυναίκες και αρχίζει να παραγγέλνει τεράστιες ποσότητες από θαλασσιές χάντρες και άλλα είδη ξεματιάσματος! 


Επηρεάζεται από εμένα και εκτοξεύει το I.Q. του από 8 σε 167!!! Δυστυχώς, λόγω των παιδικών του βιωμάτων το Ε.Q. του παραμένει ισόποσο αυτού του είδους ανθρώπου και... 









 


...διατηρεί τα βασικά του ζωώδη ένστικτα! 
  





 
Με καμουφλάζ το θεληματικό του πηγούνι, το μόρτικο look και το διδαγμένο χιούμορ, ξεχύνεται στους χώρους διασκέδασης όμορφων και ανυποψίαστων γυναικών με σκοπό να βρεί τη λεία του…Επίμονος μέχρι αυτιστικής στερεοτυπίας κάνει τα πάντα για να επιτύχει. Πάει παντού, από ρεμπετάδικο μέχρι Aligator, καταπίνει τα χιλιόμετρα σα φυστίκια από Γρεβενά ως Στοκχόλμη, δοκιμάζει τα πάντα από «βρώμικο» στη Μαβίλη ως φακές στην Αντίπαρο… Λίγο η τύχη, λίγο ο πρωτόγονος μανδύας του που δεν μπορεί ακόμα να αποτινάξει, πολύ η ανικανότητά του να ξεπεράσει τον Lau-Cho-Yi, ακόμα δεν έχουν αναφερθεί θύματα. Ως πότε όμως;…Οι επόμενες αναρτήσεις του συντηρητικού αυτού blog θα το αποκαλύψουν…Η ανάρτηση της ημέρας…Μετά από αυτό το λιτό άρθρο αν έχει επιζήσει ή παραμείνει ξύπνιος κάποιος αναγνώστης, με πολλή αγάπη(η οποία για αδιευκρίνιστο λόγο είναι σταθερή ως αυξάνουσα προς τον pelati day by day) από το αγαπημένο του συγκρότημα QueenKiller Queen...

Δευτέρα 15 Νοεμβρίου 2010

Iznogood fulfilled

Επιτέλους γράφω τη μέρα που πάντα ονειρευόμουν… που πάντα ποθούσα! Γράφω τη Δευτέρα του Galapagos! Τίμησα το όνομα μου… έκανα περήφανο το σόι μου… and it feels like...
Μετά από ένα σχιζοφρενικό ΣΚ, γεμάτο από όλων των ειδών τα συναισθήματα, από φόβο και νεύρα έως απογοήτευση και ικανοποίηση, συνειδητοποίησα ότι δεν ξέρω τι με τρομάζει περισσότερο… να περνώ τις μέρες μου σαν απροστάτευτη κορασίδα ή να περνάω τις νύχτες μου με ξεκούρδιστες κιθάρες και αποτυχημένα σχέδια διάσωσης…
Αφού έκαψα χιλιάδες από τα λίγα εγκεφαλικά μου κύτταρα με 12ωρο Κυριακάτικης δουλειάς, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πιο πολύ απ’ όλα με τρομάζουν αυτοί οι δύο! Απ’ το post της Κυριακής (και όχι μόνο) εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι το μυαλό του pelati είναι πραγματικά άρρωστο.
Από την άλλη οι αναλυτικές θεωρίες του Galapagos μπορεί να μου τσαταλιάζουν τα νεύρα, όταν οδηγούν στο χαρακτηρισμό «υπολογίστρια», αλλά έχω να του πω ότι αν δεν ήμουν τέτοια μπορεί να μην εκτιμούσα τους «Απαράδεκτους», την κουβερτούλα και το ταριφιλίκι.  
Δυστυχώς σήμερα είμαι πολύ κουρασμένη για να χύσω τόνους χολής και καφρίλας… μην εφησυχάζετε όμως … I’ll be back! Η ανάρτηση της ημέρας, Evanessence - My Immortal.

ΥΓ. Pelati  RESPECT γιατί είσαι τόσο κάφρος …  που μπορείς κλεισμένος σε ένα τόσο άχαρο μέρος να μιλάς τόσο «χαριτωμένα» στο τηλέφωνο (?!?)
ΥΓ1. Galapagos RESPECT γιατί έχεις απευθείας σύνδεση με τον Ύψιστο και βγάζουμε κανά φράγκο!

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

True Story....

Καλημέρα σε όλους!! Κυριακή σήμερα, ωραία μέρα, ελπίζω να μην πιάσει καμιά καταιγίδα πάλι και με αναγκάσει να το παίξω Valentino Rossi κυνηγώντας την πρωτία στην βρεγμένη πίστα της Κατεχάκη....Λοιπόν αποφάσισα να λύσω την απορία στον/στην Π.Α. και να εξηγήσω λίγο την ιστορία του ονόματος του galapangos...Αγαπητοί μας αναγνώστες, όλα άρχισαν το μακρινό 1967-68....ο λατρεμένος μου συνοδοιπόρος σε ηλικία μόλις 63 ετών, κυνηγημένος και χαρακτηρισμένος σαν public enemy number one, από το φασιστικό καθεστώς που είχε σκεπάσει τη μικρή μας χώρα αποφασίζει να μπαρκάρει....Φεύγει λοιπόν για άλλη γή, άλλα μέρη με ένα εμπορικό τάνκερ που μεταφέρει σεξουαλικά βοηθήματα της εποχής....











 Το δρομολόγιο....ο διάπλους της γης...ο galapangos θα έχει την τύχη να γνωρίσει τόπους και ανθρώπους διαφορετικούς..Από την μακρινή Άπω Ανατολή εώς τα απέραντα παγωμένα τοπία της Ανταρκτικής......Από φασαρίες με φτιαγμένους νταβατζήδες στα στενά σοκάκια του Ανόι για τα μάτια μιας Βιετναμέζας πόρνης....εώς τα μοναχικά του παραληρήματα στα πανέμορφα νησιά Galapagos χωρίς ν(χατζηχρήστο)..Πονεμένη ιστορία το πώς κατέληξε εκεί...κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του γνωρίζει και ερωτεύεται ένα πολύ ωραίο παλικάρι (είχε αποφασίσει να διευρύνει τους ερωτικούς του ορίζοντες, οι εποχές της σεξουαλικής απελευθέρωσης βλέπετε...), συνεργάτη του στο πλοίο....Μία αποφράδα ημέρα όμως το κακό έγινε...το παλικάρι έκανε το λάθος να του πεί πως δεν τον θέλει πιά και πως τα έφτιαξε με τον Α' μηχανικό!!! Ωωωω καταραμένη μοίρα, τί άσχημο παιχνίδι έπαιξες στον αγαπημένο μας galapango;;; Τυφλωμένος από τα μπερδεμένα του αισθήματα, κάνει την λάθος κίνηση........








Αυτό του το λάθος, θα του στοιχίσει....το υπόλοιπο πλήρωμα τον δίωχνει και τον εγκαταλείπει στα νησιά Galapagos κάπου στον Ειρηνικό Ωκεανό, όπως πολύ ορθά μας εξήγησε ο λατρεμένος skatopsyxos χτές...ο galapangos θα αναγκαστεί να μείνει στα έρημα αυτά νησιά εντελώς μόνος....









Εκεί λοιπόν αποφασίζει και ορκίζεται στον αυτό του πως εάν καταφέρει να σωθεί, θα αλλάξει για πάντα το όνομά του και θα το κάνει galapagos...ξεχνώντας όμως το σύνδρομο Ν που τον στοιχειώνει εκ γεννετής...
Σύνδρομο Ν : Ψυχοσωματική ανωμαλία που σε κάνει να προσθέτεις ένα Ν στα ονόματα τροπικών νησιών
Όμως η ζωή παίζει παράξενα παιχνίδια και μόλις 2,5 ώρες μετά την εγκατάλειψή του σε αυτές τις νήσους, ένα άλλο πλοίο περνάει και τον σώζει...o galapangos όμως έχει πάρει ήδη τον όρκο του και κρατάει μια για πάντα το όνομά του....Έτσι λοιπόν ξεκινάει για νέες περιπέτειες, αυτή τη φορά στην Κεντρική και Λατινική Αμερική....Κάπου εδώ θα σταματήσω, θα έρθει η στιγμή που θα σας εξιστορήσω τις εκεί περιπλανήσεις του..Μπορεί άλλωστε να μου ασκήσει ποινικές διώξεις, επειδή αυτόν τον καιρό γράφει την αυτοβιογραφία του!! Οπότε σας αφήνω με λάτιν μουσικές επιλογές, σαν πρόγευση των επόμενων περιπετειών του.....Represent - Orishas

Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010

Notice Board

Από την βραδυνή ζώνη στην πρωϊνή... Και ο καριόλης που έλεγε ότι δεν γράφω ποτέ πρωί να πάει κουβά μαζί με το δελτίο του! Ελπίζω να μην έκανα πάλι στραβή! (αγαπητέ παρεξηγησιάρη αναγνώστη καθιερώθηκες - αναφέρομαι στον pelati)! Αγαπητοί φίλοι έχω να κάνω μερικές διαπιστώσεις - ανακοινώσεις σήμερα:
1. Η αδελφή γαρδελίστικη ψυχή του pelati, κατά musicbastards Ιζνογκούντ, είναι κλινική ΑΝΙΑΤΗ περίπτωση και σε μερικές μέρες θα έχω και επίσημα σταθμισμένα αξιολογητικά έγγραφα, που να το πιστοποιούν. Με απλούς μαθηματικούς υπολογισμούς, τους οποίους λατρεύει, Ιζνογκούντ + συζήτηση = Δαφνί για τον συνομιλητή της. 
2. Η αδελφή γαρδελίστικη ψυχή της Ιζνογκούντ, κατά musicbastards pelatis, είναι λεμές! Για όσους ζήτησαν εξήγηση του όρου, λεμές είναι κάτι σαν τζιτζιφιόγκος. Λεμές λέγεται το κατακάθι, αυτό που μένει μετά από την επεξεργασία του πυρήνα της ελιάς και είναι εντελώς άχρηστο. Κατ' επέκταση, ο λεμές είναι ένας εντελώς άχρηστος άνθρωπος. Μεταξύ μας, για να ανταποδόσω και τη στήριξη που τόοοοοοσο απλόχερα μου έχει προσφέρει ο pelatis, άχρηστο δεν τον λες, ΤΖΙΤΖΙΦΙΟΓΚΟ όμως μέχρι και μπλουζάκι του τυπώνεις!
3. Skatopsyxe έχω να σου ανακοινώσω ότι επειδή με καταλαβαίνεις έχεις μπει στο μάτι του κυκλώνα των δύο προαναφερθέντων μπάσταρδων. Θέλω να σε καμαρώσω να σταθείς στο ύψος των περιστάσεων και με τη δική μου αρωγή να τους ξεμπροστιάσεις. Επίσης, θα σου αποκαλύψω μια μεγάλη μουσική αλήθεια στον ακόλουθο σύνδεσμο (πάτα εδώ). Με τον καιρό θα επαληθευθεί...δεν έχει γιατί! "Το νερό γνωρίζει", όπως λέει και ένας τοίχος στην Κυψέλη.
4. Ο/Η παρεξηγησιάρης/α αναγνώστης/στρια πρέπει να χρηματίζεται από τον pelati..."kai gia na kleisei afti i omorfi vradia, exo na doso sigxaritiria ston pelati gia tin poli kali lista pou mas prosefere simera (avrio pou tha xei ilio tha peksoume ta iliovasilemata???-Plakaaaaaaaa kanoooooo)poli dinata tragoudia...me dinata onomata!"...79 αναρτήσεις τέτοιο σχόλιο μόνο ο pelatis πήρε!!! Σιγά επίσης μην είναι ο ένας εκ των δύο Σιγκαπουριανών bloggies μας! Χρεώθηκα που χρεώθηκα την παρεξήγα από τον συνοδοιπόρο μου, προσκαλώ και συνάμα προκαλώ τον Π.Α. (σύντμηση, δε γίνεται κάθε φορά να γράφω όλη την περιγραφή!) να γίνει μέρος της καφρίλας μας. Αν αντέχει...
5.  Από τις 15-11-2010, ημέρα Δευτέρα και κάθε Δευτέρα η Ιζνογκούντ θα έχει τη δική της στήλη. Τέρμα οι Κυριακές! Για όσους δε πουν ότι μάσησα (και ξέρουμε ποιοι θα είναι αυτοί) και μόνο η εικόνα της να χοροπηδάει από ικανοποίηση χάνοντας ταυτόχρονα 2ευρα στην άσφαλτο totally worth it! Σίγουρα για κάποιο λόγο θα μείνει στην ατέρμονη μνήμη μου, μαζί με άλλες λέξεις όπως Σωκράτης, ΟΠΑΠ, Bochum, 1.80, result coordinator, Κ.Χ., Σαύρας, σινεματζής...
Κλείνοντας, η ανάρτηση της ημέρας. Η ιδέα ανήκει στο φοιτητή από τη Λάρισα, που διατύπωσε το σχόλιο " Apo ton anthrwpo pou ekane erwta sthn kithara tou kathe fora pou xtypage mia nota. Jimi Hendrix - Purple Haze. My respects."...Με βρίσκει ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΥΜΦΩΝΟ!

YΓ:  ΡΕ ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ!!!
ΥΓ1: Ακόμα και στη γλώσσα των Ινδιάνων η ειλικρίνεια γράφεται με -ει pelati!



Παρασκευή 12 Νοεμβρίου 2010

Λόρα...

Αφού λοιπόν η Λόρα....sorry, ο galapangos κατάφερε να προσβάλλει τον έναν από τους δύο αναγνώστες μας, μπορώ με πάσα ειλικρίνια να παραδεχθώ πως ξεπέρασε τον εαυτό του!!! Εύγε techno μου, πάντα τέτοια!!!! Ποιός νομίζεις οτι είσαι κύριε, που κατηγορείς έτσι εύκολα και πρόχειρα τους fans μας(λέμε τώρα);; Για κάποια πράγματα όμως είχες δίκιο...."είσαι για το ίδρυμα", "μη ξεχνάς τα φαρμακά σου", "μωρή Λόρα ξεκούτιανες"....Έλαβα εκατοντάδες mail από τους δύο αναγνώστες μας, που ζητούν το κεφάλι σου...Όχι όμως, οι μπάσταρδοι φαίνονται στις δύσκολες στιγμές!! Θα σε στηρίξω galapange..όχι γιατί το θέλω, αλλά γιατί με ποιόν θα γελάμε μετα;;;;;  Ψές λοιπόν ο συνοδοιπόρος, είναι αλήθεια πως λόγω φόρτου εργασίας δεν πρόλαβε να αναρτήσει κάτι..μας το εξήγησε πολύ ωραία μάλιστα στη μητρική του ινδιάνικη διάλεκτο των Ναβάχο....''Με κεφάλι τούμαπανο από τη δουλειά''!!! Θα μάθετε πολλά από αυτό το παιδί....Galapange σου προσφέρω στήριξη λες και είμαστε κομματικός μηχανισμός αλλά να ξέρεις πως τελικά μόνο μια βροχή θα σε σώσει.....November Rain - Guns 'N Roses

Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010

Still Here!!!

Χα! Και ο καριόλης που νόμιζε ότι δε θα γράψω σήμερα μπορεί να πάει κουβά μαζί με το δελτίο του! Με κεφάλι τούμαπανο από τη δουλειά, με νεύρα δεκαετίας, με ταχύτητα ανάφλεξης ανάλογη ενός τουρμποκινητήρα Buggati Veyron, με φλωρίστικες δηλώσεις pelati "καλή η καφρίλα αλλά ας μη τη συνεχίσω", με αλογοτροφό Ιζνογκούντ εξαφανιζόλ - άρα έλλειψη παροχής υλικού για καφριλίκια -, κι όμως δηλώνω παρών!!! Σιγά μην αφήσω στην στυγνή υπολογίστρια που φιλοξενούμε στο χώρο μας κάθε Δευτέρα -πλην αυτών που γράφω εγώ- την ευκαιρία να μου πάρει τη θέση! Σιγά μην αφήσω μέρα να περάσει και να μην πω στο απολειφάδι της δεκαετίας του 80 pelati ότι είναι Γ.Τ.Π.! Σιγά να μην αφήσω την ευκαιρία να μοιραστώ με όλους σας παραγωγικές μου σκέψεις, οπώς αυτή που μου ήρθε μόλις...Πόσο αστεία θα ακούγονταν κάποια επικά αλλότρια μουσικά κομμάτια αν τα μεταφράζαμε -έστω και στον τίτλο μόνο - στα Ελληνικά; Κάθισα και σκέφτηκα και έκανα μια πρόχειρη λίστα με 7 παραδείγματα, στα οποία περιμένω με ανυπομονησία τις δικές σας εκδοχές! Έχουμε και λέμε λοιπόν:
1.Κεραυνόπληκτος - όχι από τον Τερλέγκα αλλά από τους ACDC
2.Άναψε μου τη φωτιά (όχι το τσιγάρο) - με γνωστή παραλλαγή, από τους Doors 
3.Κάτω από τον αντίχειρά μου (όχι από το πουκάμισό μου) - Rolling Stones και ουχί Καζαντζίδης
4.Εισιτήριο για Καβάλα - από το γνωστότατο γκρούπ των Beatles
5.Εύχομαι να'σουν εδώ - αν ψήφισες Κιάμο δε σε αδικώ αλλά είναι Pink Floyd 
6.Η αγάπη πονά - ΤΟ ΚΑΨΟΥΡΟΤΡΑΓΟΥΔΟ από τους Nazareth
7.Σφαλιάρισε τη σκύλα μου πάνω - δε βγάζει νόημα ακριβώς αλλά ΤΑ ΣΠΑΕΙ σα μετάφραση από τους Prodigy!
Το ξέρω ότι πιθανότατα θα ακολουθήσουν σχόλια "είσαι για το ίδρυμα", "μη ξεχνάς τα φαρμακά σου", "μωρή Λόρα ξεκούτιανες", κλπ κλπ αλλά είμαι σίγουρος οτι θα με καταλάβετε αρκετοί από εσάς και θα απαντήσετε στις κακεντρέχειες αυτές αναλόγως -skatopsyxe στηρίζομαι σε σένα, το ίδιο και στο Νίκο, που αν και δεν έχουμε γνωριστεί τον αγαπώ γιατί αποκαλεί τον pelati "ΛΕΜΕΔΑΚΟ"!!!LOL!!! Μιας και είχα δύσκολη ημέρα, η ανάρτηση δικαιωματικά πάει στους Beatles - It's been a hard day's night... C ya!!!