«Δε γ@@ς που δε γ@@ς, δε πας για...»

Αγνώστου πατρός...



Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει και να δημιουργήθηκαν πολλά πράγματα σ’ αυτό τον κόσμο. Με την απλή αυτή σκέψη πρέπει να κινητοποιήθηκε και να μεγαλούργησε ο Ύψιστος μέσα σε έξι ημέρες, με την απλή αυτή σκέψη πρέπει ο εκάστοτε Ύψιστος από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να αποφάσισε πως πρέπει να καταστρέψει και να ισοπεδώσει ότι έχει δημιουργήσει ο Ύψιστος1, με τον αυτό λογισμό βρέθηκε και ο φίλος Γιώργος στην αγκαλιά μιας Μούσσας χορεύτριας εξωτικών ρυθμών με σκοπό να την παντρευτεί, κάπως έτσι και ο συμπαθής Μπάμπης έπιασε κάτι κιλά μαρίδες και γόπες με δίχτυ και τσαπαρί. Μέσα σ’αυτή τη κοσμογονία εμείς γιατί να λείψουμε;! Ας κάνουμε κάτι σίγουρα όχι πρωτότυπο ή πρωτάκουστο, αλλά σίγουρα κάτι που μας γεμίζει ψυχικά, συναισθηματικά και χρονικά...Να μοιραστούμε τις απόψεις μας για τη μουσική, να μοιραστούμε αυτό που γεννά μέσα μας κάθε μελωδία, ρυθμός και στίχος και αντιστοίχως αλλά και κυρίως να ακούσουμε προτεινόμενους ήχους, μουσικές και απόψεις προκειμένου να διευρύνουμε ή να εμπλουτίσουμε τα ήδη υπάρχοντα ηχητικά μας ερεθίσματα. Η μουσική για εμάς δεν έχει όρια και για το λόγο αυτό στο συγκεκριμένο blog θα ακούσετε όλων των ειδών κομμάτια. Let's play some music!!!



Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου 2010

Άμα έχεις φίλους...


Μετά το συγκινητικό χθεσινό σχόλιο του φίλου μπάσταρδου pelati αναφορικά με τη χρονολογική μου ηλικία, με ψείγματα αυτών να εκτείνονται και στη νοητική μου ηλικία αντιστοίχως, άρχισα να επανέρχομαι από την εξωσωματική μου εμπειρία στο κλειστό του Tae Kwo Do...Οι λέξεις του κειμένου του pelati, που με περιέγραφαν, έγιναν εικόνες...Ιδού τι πέρασε από το μυαλό μου...


-WTF????-



....Επανέρχομαι...Τελικά αυτό που μου μένει είναι πως για οτιδήποτε στη ζωή χρειάζεσαι ένα μπάσταρδο φίλο να σε απογειώνει και να σε προσγειώνει αναλόγως.Σήμερα ,λοιπόν, ειδικά για τον pelati, που δυστυχώς δεν μπορούσε να είναι στη συναυλία, Brothers In Arms από τους Dire Straits...

 



1 σχόλιο: