«Δε γ@@ς που δε γ@@ς, δε πας για...»

Αγνώστου πατρός...



Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει και να δημιουργήθηκαν πολλά πράγματα σ’ αυτό τον κόσμο. Με την απλή αυτή σκέψη πρέπει να κινητοποιήθηκε και να μεγαλούργησε ο Ύψιστος μέσα σε έξι ημέρες, με την απλή αυτή σκέψη πρέπει ο εκάστοτε Ύψιστος από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να αποφάσισε πως πρέπει να καταστρέψει και να ισοπεδώσει ότι έχει δημιουργήσει ο Ύψιστος1, με τον αυτό λογισμό βρέθηκε και ο φίλος Γιώργος στην αγκαλιά μιας Μούσσας χορεύτριας εξωτικών ρυθμών με σκοπό να την παντρευτεί, κάπως έτσι και ο συμπαθής Μπάμπης έπιασε κάτι κιλά μαρίδες και γόπες με δίχτυ και τσαπαρί. Μέσα σ’αυτή τη κοσμογονία εμείς γιατί να λείψουμε;! Ας κάνουμε κάτι σίγουρα όχι πρωτότυπο ή πρωτάκουστο, αλλά σίγουρα κάτι που μας γεμίζει ψυχικά, συναισθηματικά και χρονικά...Να μοιραστούμε τις απόψεις μας για τη μουσική, να μοιραστούμε αυτό που γεννά μέσα μας κάθε μελωδία, ρυθμός και στίχος και αντιστοίχως αλλά και κυρίως να ακούσουμε προτεινόμενους ήχους, μουσικές και απόψεις προκειμένου να διευρύνουμε ή να εμπλουτίσουμε τα ήδη υπάρχοντα ηχητικά μας ερεθίσματα. Η μουσική για εμάς δεν έχει όρια και για το λόγο αυτό στο συγκεκριμένο blog θα ακούσετε όλων των ειδών κομμάτια. Let's play some music!!!



Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

"Με θυμάσαι ρε πούστη;"

Λίγο ο pelatis, λίγο κάτι συζητήσεις, που συνέπεσαν τις τελευταίες μέρες, με φίλους για το πως ήταν η my hometown ΚΥΨΕΛΗ παλιά και πως είναι τώρα (πολυπολιτισμική είναι ο όρος και σε όποιον αρέσει!), δε θέλει και πολύ το μυαλό να ταξιδέψει πίσω... Σε εποχές, που δεν ξέρω αν είναι καλύτερες ή χειρότερες από αυτές που ζούμε, αλλά που σίγουρα είχαν μαγεία, αλητεία, κιτς, άθλιο ντύσιμο, ζωή... Λέξεις όπως Quinta, Plateu, Φωκίωνος, Roxy, τα 48 Κουδουνάκια, 50άρι παπί τρανσφορμαρισμένο σε 75άρι, κόντρες, ξύλο με τα τεχνικά λύκεια, γεμίζουν τη σκέψη μου. Οι περισσότερες από αυτές θέμα αφήγησης από δύο φίλους που την έζησαν την εποχή και την περιοχή με τα όλα της, ιστορίες με γνωστά ονόματα, γέλια και αναμνήσεις! Κάποιες από αυτές, ευτυχώς ή δυστυχώς κατά περίπτωση, τις έζησα και γω και δεν υπάρχει περίπτωση να τις ξεχάσω...Για να απαντήσω λοιπόν στον τιτάνα Σταμάτη Γαρδέλη... "Ναι, δεν ξεχνώ ποτέ!". Δεν γίνεται να ξεχάσεις τους...Ramones - The KKK took my baby away!


1 σχόλιο: