Καλημέρα σε όλους! Άλλη μια εβδομάδα που φτάνει στο τέλος της, μια εβδομάδα ενδιαφέρουσα (και ας χρεωνόμαστε κανένα dislike για το χαρακτηρισμό αυτό) κατά τα άλλα... Δεν ξέρω αν συμβαίνει και σε σας, σε μένα τουλάχιστον μερικές φορές μου γεννάται η εντύπωση πως ο χρόνος περνά χωρίς να το καταλάβουμε, χωρίς να προλαβαίνουμε καν να συμμετέχουμε σε αυτόν. Ζούμε μέσα σε αυτόν αλλά ουσιαστικά δε "ζούμε", είμαστε απλά παρόντες και αλληλεπιδρούμε σε όποιο ερέθισμα δεχόμαστε. Συνήθεια, ρουτίνα, φοβίες, στάση ζωής, σκέψεις, υποχρεώσεις, πείτε το όπως θέλετε - όλα αυτά είναι παράγοντες και συνιστώσες που συντελούν στο να ξυπνάς μια μέρα και να συνειδητοποιείς ότι ο χρόνος έχει περάσει. Κάτι σαν ναρκωτικά, που απομονώνουν το μυαλό σου από τον κόσμο και οδηγούν τις νευρικές σου συνάψεις στην ανεργία. Με τη διαφορά βέβαια ότι αυτά δεν είναι απολύτως επιλογές σου, αλλά τις περισσότερες φορές αποτέλεσμα της μαλακίας που δέρνει τον καθένα μας, συμβιβασμών, one way street σκέψεων. Τουλάχιστον η φτιάξη διαρκεί μια μέρα ή ένα βράδυ... και ίσως αυτό να είναι καλύτερο από το να ξυπνάς μια Παρασκευή και να νομίζεις ότι είναι Δευτέρα, του προηγούμενου μήνα, κάποια χρόνια πριν... Δεν ξέρω αν ευθύνεται για τη σημερινή αμπελοφιλοσοφία ο καθρέφτης που είδα το πρωί, δεν ξέρω αν ευθύνεται η ενδιαφέρουσα εβδομάδα που ανέφερα, πολύ πιθανό να ευθύνεται ο φίλος Στάθης από τα χτες (lol!), όπως και να έχει το ρολόι τρέχει... Ξυπνήσατε; Καλημέρα! Radiohead - High And Dry...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου