«Δε γ@@ς που δε γ@@ς, δε πας για...»

Αγνώστου πατρός...



Κάπως έτσι λοιπόν πρέπει και να δημιουργήθηκαν πολλά πράγματα σ’ αυτό τον κόσμο. Με την απλή αυτή σκέψη πρέπει να κινητοποιήθηκε και να μεγαλούργησε ο Ύψιστος μέσα σε έξι ημέρες, με την απλή αυτή σκέψη πρέπει ο εκάστοτε Ύψιστος από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού να αποφάσισε πως πρέπει να καταστρέψει και να ισοπεδώσει ότι έχει δημιουργήσει ο Ύψιστος1, με τον αυτό λογισμό βρέθηκε και ο φίλος Γιώργος στην αγκαλιά μιας Μούσσας χορεύτριας εξωτικών ρυθμών με σκοπό να την παντρευτεί, κάπως έτσι και ο συμπαθής Μπάμπης έπιασε κάτι κιλά μαρίδες και γόπες με δίχτυ και τσαπαρί. Μέσα σ’αυτή τη κοσμογονία εμείς γιατί να λείψουμε;! Ας κάνουμε κάτι σίγουρα όχι πρωτότυπο ή πρωτάκουστο, αλλά σίγουρα κάτι που μας γεμίζει ψυχικά, συναισθηματικά και χρονικά...Να μοιραστούμε τις απόψεις μας για τη μουσική, να μοιραστούμε αυτό που γεννά μέσα μας κάθε μελωδία, ρυθμός και στίχος και αντιστοίχως αλλά και κυρίως να ακούσουμε προτεινόμενους ήχους, μουσικές και απόψεις προκειμένου να διευρύνουμε ή να εμπλουτίσουμε τα ήδη υπάρχοντα ηχητικά μας ερεθίσματα. Η μουσική για εμάς δεν έχει όρια και για το λόγο αυτό στο συγκεκριμένο blog θα ακούσετε όλων των ειδών κομμάτια. Let's play some music!!!



Πέμπτη 21 Οκτωβρίου 2010

Αυτή έφυγε νωρίς...

Όλοι έχουμε κάποιους αγαπημένους τραγουδιστές, κάποιους που γουστάρουμε να τους ακούμε γιατί μας αγγίζει ο τρόπος που ερμηνεύουν τα κομμάτια τους. Που μας ταξιδεύουν σε μια θάλασσα συναισθημάτων με μία τους ψιλή νότα...Για τον καθένα μας υπάρχει ένας τέτοιος καλλιτέχνης. Όμως, κατά κοινή παραδοχή των απανταχού μουσικόφιλων, υπήρξε κάποτε μια κυρία που τους ξεπερνούσε όλους...Μπορείς να ερωτευθείς μια φωνή;; Εαν είναι της συγκεκριμένης κυρίας ίσως και να γίνεται...Έφυγε πολύ νωρίς, κρίμα....Summertime - Janis Joplin

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου