Παραληρώ; Δε νομίζω!

Καλημέρα αγαπητοί φίλοι! Για άλλο θέμα ήθελα να γράψω σήμερα και τελικά αλλού κατέληξα! Λίγο η μουσική, λίγο η ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΕΡΑ, πολύ το γεγονός ότι εσχάτως ανακάλυψα ότι "μετράω" περισσότερο από τον Felipe αλλά λιγότερο από ένα χαρτογιακά γιάπι με status κερδισμένο από κούνια -γεγονός που καθόλου δε με ενοχλεί καθώς δε μπορώ τα πουκάμισα-, άλλαξαν τον ρου της γραφής μου! Σε απόλυτη εναρμόνηση με τα χθεσινά λεγόμενα του μαϊμουδόφιλου συνδιαχειριστή pelati - and i quote: "Κάθε άνθρωπος λοιπόν galapangos είναι διαφορετικός. Κάθε ένας από εμάς τραβάει το δικό του δρόμο. Τα όσα συμβαίνουν στο κεφάλι του κάθε ανθρώπου δεν πρόκειται να τα μάθουμε σε απόλυτο βαθμό ποτέ...όσο καλά και να τον γνωρίζουμε. Όλοι έχουν αισθήματα, άλλοι τα εκφράζουν και άλλοι τα κρύβουν καλά..." - έχω να πω το εξής: όσοι έχουν ανάγει τα προαναφερθέντα σε στάση ζωής, λόγω έλλειψης πίστης στη μοναδικότητα και όχι τη διαφορετικότητα του ατόμου, όσοι έχουν μάθει να υποστηρίζουν τσιτάτα σλόγκαν τύπου "Η σιωπή είναι δειλία!", όσοι περιμένουν να φτάσουν στα 50 τους για να ζήσουν τη ζωή που δεν έζησαν όπως η Ταμίλα Κουλίεβα, ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΚΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΟΥΡΙΣΤΕΣ ΝΑ ΤΑ ΠΟΥΝ!!! Η μόνη αλήθεια που υπάρχει και δεν έχει την ανάγκη να γίνει σλόγκαν είναι πως "όλοι έχουν αισθήματα, άλλοι τα εκφράζουν και άλλοι τα κρύβουν καλά..."! Kαι για να είμαι δίκαιος, μωρή κουφάλα pelati στις 3 α.α. καίγεσαι! Και ας κρύβεσαι καλά, ξέρω που μένεις! Για τις δύο απογοητεύσεις της εβδομάδας λοιπόν, η σημερινή ανάρτηση...Mansun - I Can Only Disappoint you...

YΓ: Η θέση μου στο χώρο αυτό είναι αδιαπραγμάτευτη...

ΥΓ1: Skatopsyxe, το ξέρεις πως είμαι υπεράνω να καταπιαστώ με τη μαϊμού του pelati...LOL!!!