Cinebastards

God morgen mine venner!!! Αν αναρωτιέστε γιατί ο galapangos μιλάει Δανικά δε χρειάζεται να μάθετε την απάντηση! Τα σέβη μου και συνεχίζω... Εψές ο pelatis σε μια ένδειξη σωφρονισμού και αλληλεγγύης έθαψε το τσεκούρι της καφρίλας και κινήθηκε σε νορμαλιτέ ρυθμούς. Ως αναγνώριση αυτού και με τη γνωστή μεγαλοσύνη που με διακρίνει θα βαδίσω στα βήματα του κουφιοκεφαλάκη -όπως ορθώς αποδέχτηκε ο ίδιος - και η σημερινή μου ανάρτηση θα είναι smooth... Όχι μόνο αυτό αλλά και με οδηγό τη σκέψη του να ασχοληθεί με τις τηλεοπτικές μουσικές, με ενέπνευσε να σκεφτώ κάτι ανάλογο... Δεδομένης της διαφοράς που μας χαρακτηρίζει ούτως ή άλλως, i thought big, εν αντιθέσει με τον συμπαθέστατο pelati. Μικρή οθόνη αυτός, μεγάλη οθόνη εγώ! Η αλήθεια είναι πως οι κινηματογραφικές μουσικές είναι λίγο παρεξηγημένες. Λίγο ο Πλέσσας, λίγο το γεγονός ότι οι περισσότερες είναι ορχηστρικές, δεν τυχαίνουν και της ανάλογης αναγνώρισης. Προσωπικά θεωρώ ότι αποτελούν βασικότατο συστατικό της κάθε ταινίας, το στοιχείο που συνδέει σκέψη, εικόνα, συναίσθημα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο πως αρκετοί σινεφίλ βγαίνοντας από τις κινηματογραφικές αίθουσες έχουν στο μυαλό τους το soundtrack του έργου, που μόλις έχουν παρακολουθήσει. Βέβαια αυτό ποικίλει από άτομο σε άτομο, ανάλογα με το ύφος της ταινίας και τα χαρακτηριολογικά στοιχεία του καθενός μας. Για παράδειγμα υπάρχει ο pelatis που ένα πρόχειρο top 5 από αγαπημένες του σινεμουσικές είναι (follow the links):

1. Celine Dion - My Heart Will Go On

2. Στάθης Ψάλτης - Τρέχω

3. Λάκης Κομνηνός & Έλενα Ναθαναήλ - Σαν με κοιτάς

4. Billy Elliot Original Cast - Born To Boggie

5. Indian Bollywood Music - Διάφοροι Ινδοί Bollywoodιανοί

Από την άλλη βέβαια ΕΥΤΥΧΩΣ υπάρχουν και άνθρωποι που δεν έχουν το μουσικό αυτό γούστο... Για να μη μακρυγορώ λοιπόν, η ημέρα είναι αφιερωμένη στο σινεμά και τις μελωδίες του. Η ανάρτηση της ημέρας, από τις αγαπημένες μου ταινίες το Requiem For A Dream, Lux Aeterna - Clint Mansell...