Tρίτη 31-05-2011

Καλημέρα φίλοι! Να μου το έλεγε κανένας πως θα συμφωνούσα με την P.A. και μάλιστα εις διπλούν, στο να επανέλθουμε στα μουσικά δρώμενα, ίσως και να μην το πίστευα! Τελικά, αυτός ο μπλόγκ με κάνει καλύτερο άνθρωπο! God bless pelatis too, που με την ατέρμονη παπαρίτιδά του, δίνει κίνητρο να μην "κολλήσουμε" και μεις! By the way, γαμώ τις αποδοχές είχε το κομμάτι της Παρασκευής...ΧΑΧΑΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ!!!! Τέσπα, -sorry P.A. για την παρένθεση, καταλαβαίνεις...-, σήμερα περίεργη η μέρα. Περίεργος καιρός, περίεργες φάτσες, περίεργο τηλεφώνημα μόλις... Οπότε, περίεργο συγκρότημα! Οι Manic Street Preachers, μου δημιουργούν αντικρουόμενα συναισθήματα. Ο πρώτος δίσκος τους ήταν τρομερός! Μετά, επιλεκτικά, μέτριοι δίσκοι αλλά φοβερά σιγκλάκια! Τεράστιοι λοιπόν ή μέτριοι; Νομίζω, πάντως, πως ταιριάζουν με την μέρα, μια τιτανομέτρια ή μετριοτιτάνια μέρα. Αφιερωμένο λοιπόν ΟΧΙ ΣΤΟΥΣ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΑΡΑΔΕΣ ΤΟΥ FACEBOOK, ΟΥΤΕ ΣΤΟΥΣ "ΘΙΓΜΕΝΟΥΣ" ΑΠΟ ΙΣΠΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΤΑΙΒΑΝΕΖΙΚΑ ΠΑΝΟ, αλλά στους εδώ και πολλά χρόνια εγκλωβισμένους σε ένα φαύλο κύκλο συνανθρώπους μας, αυτοί τα λέγανε... If You Tolerate This...