Ωραία χρόνια..

Ένα από τα πιο περίεργα σαββατοκύριακα των τελευταίων μηνών έφτασε στο τέλος του..περίεργο για πολλούς λόγους..ο βασικός όμως είναι ο εξής ένας..Μετά από καιρό έπιασα τον εαυτό μου να αναπολέι...να αναπολέι το παρελθόν!! Το ξέρω, όποιος διαβάζει(P.A.) αυτό το εξαίσιο blog θα αναρωτιέται για το πόσο γραφικός μπορεί να είμαι. Ok δεκτό, αλλά δεν με ενδιαφέρει!!! Εγώ θα τα γράψω!! Μπορεί να φταίει το reunion με τους λατρεμένους φίλους μου από τα φοιτητικά χρόνια...μπορεί. Ίσως πάλι κάποια τυχαία συνάντηση με ένα άτομο που είχες να το δείς πολύ καιρό και μαθαίνεις τα νέα του και το πώς έχει προχωρήσει στη ζωή του, σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που τα πίνατε σε εκείνο το μαγαζάκι κάπου στο κέντρο της Αθήνας...μπορεί. Ακόμα και αυτό το αναπάντεχο τηλεφώνημα, το οποίο μπορεί να κράτησε 5 λεπτά αλλά η ουσία του μπορεί να σε κάνει να το σκέφτεσαι ημέρες, εβδομάδες ίσως...μπορεί. Και κάπου εκεί πιάνεις τον εαυτό σου να αναπολεί.."ωραία χρόνια"...και κοιτώντας τα, να στρέφεις το βλέμμα σου στο μέλλον....


Σβήνοντας ένα κομμάτι από το παρελθόν είναι σαν να σβήνεις και ένα αντίστοιχο κομμάτι από το μέλλον.

Γιώργος Σεφέρης

Υ.Γ. Αυτή είναι η πραγματική Ελλάδα ρε άχρηστοι...