Έμπνευση...

   Σήμερα ίσως θα είναι η πρώτη φορά που θα μιλήσω με καλά λόγια για τον galapangos...ιστορική μέρα!!! Όποιος παρακολουθούσε και παρακολουθεί αυτό το blog ( P.A. ακούς;) γνωρίζει πως η σχέση μου με τον ακατανόμαστο υπάγεται στα όρια του σχεδόν ψυχαναγκαστικού μίσους...Κατά καιρούς έχουν γραφτεί χοντρά πράγματα εκατέρωθεν, όμως αυτά ανήκουν στο παρελθόν..Ναι καλά ακούσατε, εγώ ο λατρεμένος σας pelatis, θάβω το τσεκούρι του πολέμου και δηλώνω πως από σήμερα παλιόπαιδο θα γίνω;; wtf ??? Rewind, δηλώνω πως από σήμερα δεν θα ξαναπώ τίποτα αρνητικό για τον galapangos τον θεό!! Και για όλα φταίει η μουσική....αυτή η υπέρτατη μορφή τέχνης που είναι ικανή να συμφιλιώσει δύο άσπονδους εχθρούς...δύο hooligans του πληκτρολογίου...λίγες ώρες μουσικής σύμπραξης στάθηκαν ικανές να φέρουν πιό κοντα, δύο εκ διαμέτρου αντίθετες δυνάμεις. Χτές λοιπόν οι συνδιαχειριστές αυτής της διαδικτυακής μουσικής πανδαισίας, αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να γράψουν ένα κομμάτι. Πήραν λοιπόν τις κιθάρες τους, άπλωσαν τα χαρτιά τους και τα υπόλοιπα ήρθαν πολύ φυσιολογικά...Ένα αριστούργημα γεννήθηκε!!! Και για πρώτη φορά όσο καιρό τζαμάρουμε ( άμα έχεις επίπεδο..) δεν το διακωμωδήσαμε όπως γίνεται συνήθως, σαν γνήσιοι απόγονοι του Αττίλα του βάρβαρου που είμαστε..Να διαβάζετε μπάσταρδους λοιπόν γιατί σας περιμένουν εκπλήξεις....

Υ.Γ. Καλά ok, λέμε και καμιά μαλακία που και που ρε galapangos...

Υ.Γ. 2  P.A. ξέρω οτι δεν μας θές αγαπημένους..

Υ.Γ. 3 Δικό σου galapangos το σημερινό